سالهای سوخته

فرشته ای که زمینی نبود ( قسمت دوم و آخر ) ( پست بیستم )

salhaysokhteh — Tue, 22 Sep 2009 21:34:18 GMT

^{بعد اومدیم خونه با داداش رضا .}

^{رضا گفت باید کمکش کنیم منم گفتم چه طوری ؟ گفت باید به عشق برسه و عشقی تو دلشه داره آتیشش می زنه .}

^{داداش رضا موضوع حسام را به آقا جون گفت و آقا جون گفت مشتاق شدم حسام را ببینم ، فردا دعوتش کن خونه تا ببینمش گفتم باشه چشم .}

^{تو کاباره بودیم به حسام گفتم آقا جون دوست داره ببینتت.}

^{گفت چشم حتما میام .}

^{روز بعد حسام آمد خونمون و خیلی با حیا بود و از روی نجابت روش نمیشد تو صورت صبا و خواهر و ..... نگاه کنه و خیلی پاک بود خیلی . چشم پاکی داشت که از تمام دنیا برای من با ارزش تر بود اون دو تا چشم همیشه مسته سیاهش .}

^{با آقا جون اون شب دو تایی تا دم صبح حرف زدند و با هم خوابیدند و برای نهار بیدار شدند و آقا جون بهم گفت حسام عجب آدمیه خیلی دل پاکی داره باید براش برم خواستگاری و انگار مدیونش شدم .}

^{اون روز سر سفره نهار آقا جون به مادر گفت حاضر شو که راه بیفتیم بریم برای حسام خواستگاری .}

^{حسام گفت ببخشید خیلی دوست دارم رضا و مسعود هم با من بیان چون وجودشون به من قوت قلب می ده .}

^{آقا جون با خانواده ی معشوقه ی حسام تماس گرفت و گفت برای امر خیری میاییم خواستگاری و اونا هم گفتند خوش اومدید .}

^{راه افتادیم روز بعد رفتیم برای حسام خواستگاری و تو راه از حسام پرسیدم اگه بهت ندش چی ؟ گفت حسرتش یه عمر رو دلم می مونه و دیگه عروسی نمی کنم ، رسیدیم به شیراز و رفتیم دم یک خونه ی خیلی بزرگ .}

^{پدره معشوقه ی حسام ( رویا ) اومد دم در و با صمیمیت خاصی ما را به داخل خونه راهنمایی کرد که انگار صد ساله با هم دوستیم .}

^{آقا جون گفت اومدیم دست حسام را تو دست دخترتون بگذاریم پدر معشوقه ی حسام رو به حسام کرد و گفت از خودت برامون بگو : حسام هم شروع کرد به حرف زدن و از تحصیلاتش گفت .}

^{بعد پدر رویا از حسام پرسید پدر و مادر خیلی خوبی داری ( منظورش آقا جون و مادرم بود ) ولی چرا اینا مثل شما لهجه ندارند و حسام گفت اینا پدر و مادر مسعود و رضا هستند پدر و مادر من فوت کردند و زحمت کشیدند از تهران اومدند با من اینجا تا در مراسم خواستگاری من شرکت کنند .}

^{پدر رویا گفت اسم پدر خدابیامرزت چیه ؟ گفت حاج نائب .}

^{خیلی خوشحال شد که پسر حاج نائب اومده خواستگاری دخترش و چون حاج نائب یکی از پولدارهای شیراز بود و فکر می کرد حسام هم مثل پدرش خیلی پولداره و مال و اموال زیاد داره و نمی دونست که حسام از مادیات متنفر بود و همشو صرف فقیر فقرا کرده بود .}

^{پدر رویا گفت خوب بگو ببینم چیا داری ؟ گفت هیچ چی فارغ از مال دنیام .}

^{پدر رویا گفت پس دخترمو می خوای کجا ببری تا زندگی کنه ؟ حسام گفت زیر آسمونه خدا خوب جاییه برای زندگی کردن .}

^{مراسم خواستگاری داشت تموم می شد و پدر رویا حرف آخر را با احترام اول زد و گفت من دخترمو به یه جوانه آس و پاس که از دار دنیا فقط یه مدرک داره نمی دم .}

^{حسام از درون داشت آتیش می گرفت و آقا جون هم گفت حسام غیر مدرک ، خونه و کار خوبی هم داره و پدر رویا گفت کوش ؟ گفت تهرانه .}

^{برق شادی و عشق تو چهره ی حسام موج می زد .}

^{پدر رویا گفت من با این وصلت موافقم و باعث افتخارمه که پسر حاج نائب خدابیامرز اومده خواستگاری دختره من .}

^{بیچاره پدر رویا نمی دونست که حسام از مال دنیا هیچ چی نداره .}

^{آقا جون رویا را صدا زد و گفت دخترم یه چند کلمه باهات حرف دارم و بردش تو حیاط و گفت دخترم اون قدری که پدر و مادرت فکر می کنند چیزی نداره و رویا گفت می دونم و اینم می دونم همه ی اموالشو داده به فقیر فقرا ، آقا جون گفت بازم با این شرائط موافقی و رویا گفت آره و حسام برای من بالاتر از این حرفها ارزش داره پس آقا جون بهش گفت مبارکه .}

^{قرار شد هفته ی بعد عقد مراسم عقد تو شیراز تو خونه ی پدر رویا برگزار بشه و شب ما خواستیم راه بیفتیم بیاییم تهران که پدر رویا گفت من نمی ذارم مهمون شب از خونم جایی بره و باید شب را همین جا بمونید و خونه به این بزرگی جا برای شما هست و منت بذارید و امشب را بمونید .}

^{روز بعدش راه افتادیم به سمت تهران .}

^{حسام از آقا جون پرسید چرا به پدر رویا گفتی من خونه و کار دارم ؟ من که چیزی ندارم و آس و پاسم !}

^{آقا جونم گفت : آخه حیثیت دوستانم برام با ارزش تر از مال دنیاست و منم از حیثیت تو و خودم دفاع کردم .}

^{آقا جون گفت از همین فردا می برمت تو کارخونه کار کنی و خونه ای کوچک دارم که برای عروسی رضا سالها بعد می خواستم بهش هدیه بدم که تو واجب تری و این هدیه ی منه برای تو که ازت حقیقت زیبای زندگی را یاد گرفتم .}

^{نمی دونم اون شب آقا جون از حسام چی یاد گرفته بود که این قدر از حسام خوشش اومده بود .}

^{حسام گفت من را مدیون خودت کردی و تا عمر دارم مدیونتم و آقا جون گفت تو دینی به گردن من نداری و من از حرفات حقیقت زندگی را یاد گرفتم و من مدیونتم نه تو ، پس خواهشا دیگه حرفشو نزن باشه .}

^{آقا جون گفت هر کس از نگاهه خودش دنباله حقیقته و من حقیقت را تو وجوده تو پیدا کردم و گفت حسام تو اموالت را با سخاوت دادی و هر چی رو که با سخاوت ببخشی بازم بر می گرده به خودت مطمئن باش .}

^{حسام گفت همه ی اینا برام انگار مثل یه خواب می مونه .}

^{رسیدیم تهران و اولین کاری که آقا جون کرد زنگ زد به صاحب کارخونه و گفت یکی از دوستانم می خواد کار کنه تو کارخونه آیا اجازه می دید و صاحب کارخونه هم چون برای آقا جون احترام خاصی قائل بود گفت اجازه ما هم دست شماست و از فردا بیاد کارخونه تا کار کنه و بعد رفت خونه ای که دست مستاجر بود را پس گرفت و داد نقاشیش کنند .}

^{به حسام گفت برات سنگه تموم می ذارم مطمئن باش .}

^{دیگه حسام شده بود مرد زندگی و دو سه شب بعد مراسم خواستگاری به حسام گفتم بریم کاباره و یه شرابی هم بخوریم که حسام گفت کاباره دیگه جای من نیست و به شراب هم لب نمی زنم چون دیگه غمی ندارم و با وجود خانواده ی شما و دوستان خوبی که دارم دیگه غمی برام باقی نمی مونه و چرا برم مست بکنم با این که غمی ندارم و اون موقع دردم بی کسی بود و غم .}

^{یک هفته ی بعد به اتفاق خانواده و محمد و علی سعید رفتیم شیراز برای مراسم عقد .}

^{رفتیم خونه ی پدر رویا ، پدر رویا حسام را صدا کرد و گفت بهش ببخشید تو مراسم خواستگاری یه کم باهات بد حرف زدم رفتم محلتون ازت یه کم تحقیق کردم و از هر کی در موردت پرسیدم جز خوبی چیزی ازت نگفت و از یکی از هم محلی هات پرسیدم و برام تعریف کرد که چه انسان بزرگی هستی و هر چی داشتی را دادای به فقیر و فقرا و شنیدم که چه آدم بزرگی هستی و به داشتن دامادی مثل تو به خودم افتخار می کنم .}

^{خیلی تحویلمون گرفتند و حسام به نظر من بهترین روزش بود اون روز .}

^{مراسم عقد بخوبی و شادی برگزار شد و حسام گفت اگه اجازه بدید مراسم عروسی هم هفته ی بعد بگیریم و بریم سراغه زندگیمون و پدر رویا مخالفت نکرد و گفت تهران یا شیراز حالا عروسی بگیریم و خودم برات بهترین عروسی را می گیرم ( دنیا رو می بینی که یه آدم چه قدر می تونه دوست داشتنی باشه ) ( هر که نان از عمل خویش خورد ، منت حاتم طایی نبرد ) .}

^{حسام خیلی قشنگ حرف می زد .}

^{ما همون شیراز موندیم و تا مراسم عروسی کمکی کرده باشیم و حسام منو برد و باغشو که عموش از دسته حسام در آورده بود را نشونم داد و با این که توشو نتونستم ببینم ولی می گفت خیلی زیباست .}

^{حسام بهم گفت یادته یه روز گفتم می برمت شراب خونه و بهت شرابی می دم که تا حالا تو عمرت نخورده باشی گفتم آره گفت بریم ، منو برد و یه کوزه شراب بهم داد و اون جا حسابی مست کردم تو اونجا .}

^{واقعا شب قشنگی برام بود .}

^{جهزیه رویا را با حسام و رویا بردیم خونه ای که پدرم به حسام داده بود و اونها را مرتب کردیم و بعد راه افتادیم بریم شیراز .}

^{شب مراسم عروسی بود و از خانواده ی پدری و مادری اش را دعوت نکرده بود چون خیلی بهش نامهربانی کرده بودند ، حسامم بر این باور بود که دل برده ی محبته و عاشق پی حقیقته .}

^{حسام چون از کل خانواده اش ترد شده بود به خاطر فروش مال و اموالش و اونا خیال می کردند حسام برای عیاشی و عرق خوری و رفتن به کاباره مال و اموالشو فروخته و نمی دونستند که حسام که اموالشو در چه راههای خیری داده .}

^{یادمه موقع غروب بود که انگار خبر به گوش اقوام حسام رسیده بود که عروسی است و فهمیده بوند که حسام اموالش را خرج عیاشی نکرده و اومده بودند تا حسام اونا رو ببخشه .}

^{اون شب خیلی شب زیبایی بود و عموش اومده بود تا بگه حسام منو ببخش و حسام هم گفت می خواستم ازت انتقام بگیرم ولی نتونستم چون وقتی یاد پدرم می افتادم و دست و پام سست میشد .}

^{حسام به عموش گفت می دونی چرا بعد از این همه سال بار چشمت دنباله مال من و امثال منه ؟ گفت عمو شما طمع داری و وقتی طمع میاد انسان شئ میشه .}

^{* خدا روا ندارد که گدا معتبر شود}

^{* گر گدا معتبر شود از خدا بی خبرشود}

^{گفت عمو بیا گذشته و غم ها و کدورت های گذشته را رها کنیم و ناسلامتی امشب شب عروسی منه و باید شاد باشیم نه به یاد کارهای گذشتمون ناراحت باشیم .}

^{( فدای چشم های همیشه مست حسام من بشم که دلی به وسعت دریا داشت ) .}

^{اون شب حسام با خانواده ی پدری و مادری اش آشتی کرد و هر کس خواست به نحوی جبران گذشته را کنه و عموش گفت خونتون بسلامتی کجای شیرازه و بیایید تو خونه ی ما زندگی کنید و حسام گفت نه تو شیراز یاد خاطره های گذشتم میوفتم و تو تهران زندگی می خوام بکنم .}

^{واقعا شب زیبایی بود و حسام موقع خداحافظی به عموش گفت باغ را هم بخشیدم بهت تا ببینم با مال دنیا چه جوری تا می کنی و عموی حسام سرشو انداخت پایین و گفت شرمندم حسام جان و حسام گفت من نگفتم تا شرمنده بشی من فقط سوال کردم و نپرسیدم که شرمنده ای یا نه ؟ گفت الان فهمیدم که پول همه چییز نیست و وقتی می بینم که تو چه قدر آدمها دوستت دارند به خودم حسودی می کنم که با پول هم حتی نتونستم دوستانم را پیش خودم نگه دارم و الان می فهمم که پول همه چیز نیست .}

^{اون شب حسام و رویا با هواپیما اومدند تهران .}

^{ما هم با ماشینمون راه افتادیم و اومدیم تهران .}

^{حسام یک سالی رو تو کارخونه ای که پدر مشغول بود را کار کرد و اونجا هم بین همکاراش یه انسان دوست داشتنی شده بود و بعد اون عموش باغ را بهش پس داده بود و تصمیم گرفته بود که بره شیراز تا اونجا زندگی کنه اینم بگم حسام یه دگرگونی عرفانی پیدا کرده بود و چند وقت بعد از عروسیش رفته بود مکه و شده بود یه عارف به تمام معنا .}

^{وقی داشت می رفت شیراز اومد و به آقا جون گفت ممنونم ازکه این همه لطف به من کردی و خونه ات را یه سال به من دادی و گفت اون خونه هدیه من به تو است و .....}

^{اون روز حسام و رویا رفتند شیراز تا در شیراز زندگی کنند و حسام انقدر عزیز و دست داشتنی شده بود که حتی رییس کارخانه ای که توش کار می کرد اومده بود بدرقه اش کنه .}

^{کم و بیش از حسام خبر داشتم و عروسیمم اومده بود ولی دیگه کم کم رابطمون کم شده بود به علت دوری راه و قبولی من در دانشگاه و تشکیله خانواده .}

^{حالا من 10 سال بعد خبر بیماری حسام را فهمیدم ( آبان 1362 ) »}

^{به حسام گفتم باید ببرمت پیش بهترین دکترا تا شاید راه علاجی باشه گفت من دیگه نزدیکای آخر خطم اینو قانون بی رحم طبیعت می گه اینم قسمت ماست آخر خط .}

^{این حرفها را زد و جفتمون زدیم زیر گریه و حسام گفت روی شانه های من گریه کن تا سبک بشی ، بعد رفتم تو کنارش و برام درد و دل کرد و اون حرف می زد و من گریه می کرد و از حالتهای عرفانیش می گفت از عشق می گفت و از آرزوهایی که برای پسراش داشت برام گفت و می گفت خیلی دوست داشتم موفقیت های بچه هامو ببینم و فرزندام نسل آرمانهای من باشند ولی انگار توان موندن نداشتیم که ببینیم ، قسمته ما هم رفتنه ، از فرداهایی که نباشم خیلی می ترسم که فرزندانم بی پدر زندگی کنند.}

^{اینم بگم من به حسام می گفتم کاکا و بهش گفتم کاکا چرا مال و اموالی که داشتی را خرج فقیر فقرا کردی گفت شاید پول خیلی کاربرد داشته باشه تو این دنیا ولی جایی می رسه که پول کاربردی نداره و فقط عمل صالح و خوبه که آدمو نجات می ده .}

^{روز بعدش رفتم پش دکتر حسام ، دکتر حسام گفت شما چه نسبتی باهاش دارید و منم خودمو معرفی کردم و گفت شما با آقا رضا نسبتی دارید گفتم بله شما رضا را از کجا میشناسید گفت پیگیر کارهای حسام بود و هیچ وقت تنهاش نذاشته تو این مدت ، دکتر گفت همین جوری که پیش می ره همین روزاست که ..........}

^{از اتاق دکتر بدون خداحافظی اومدم بیرون و رفتم یه مخابرات و به خونه زنگ زدم و گفتم گوشی را بدید داداش رضا و خیلی از دستش گله داشتم گفتم چرا نگفتی بهم تو این مدت نگفتی حسام مریضه گفت تو خیلی داغون بودی و ترسیدم تحمل شنیدنه بیماری حسام را هم نداشته باشی .....}

^{اومدم خونه حسام و حسام هم حالش هر روز بدتر میشد و یاد حرف حسام افتادم که گفت بعضی جاها پول بی ارزش میشه و هر چی هم داشته باشی باز وقتی نتونی ازش استفاده کنی هیچ ارزشی نداره .}

^{*ما درون را بنگریم و حال را نی برون را بنگریم و قال را
*در میکده هم خدای بینی‌ با مرد خدا اگر نشینی.
*با خدا باش و پادشاهی کن بی‌ خدا باش و هرچه خواهی‌ کن.
*عشق واقعی‌ دل‌ را صیقل میدهد.
*هر گل که بیشتر به چمن میدهد صفا گل چین روزگار امانش نمیدهد.}

^{پسر بزرگه ی حسام 7 سالش بود و قشنگ درک می کرد که پدرش داره می میره و پسر کوچک حسام فقط دو سالش بود}

^{بیشتر دلم برای پسر کوچکش میسوخت که از پدرش نمی تونست خاطره ای برای سالها بعد داشته باشه تو ذهنش که پدرش چه انسانی بوده .}

^{حسام به زن و بچه اش گفت برید بیرون می خوام با حسام حرف بزنم و همه رفتند بیرون و حسام گفت همیشه مرد بودی و مردونه یه قول شفاهی می خوام ازت بگیرم منم گفتم من خاک پاتم بگو ؛ بهم گفت مراقبه زن و بچه ام باش و اونا رو ببر تهران پیش خودت و مثل خانواده خودت با اونا رفتار کن و نذار بچه هام احساس کنند که پدر ندارند و اگه شیراز بمونن کسی را ندارم که اونا رو بهشون بسپارم .}

^{خانواده ی من به همراهه دوستانم اومدند شیراز خونه ی حسام ، حسام گفت منو یه جای قشنگ می برید دوست دارم برم یه جای قشنگ بمیرم چون همه می گن قشنگ مرد و باز با حرفهای حسام گریه ام گرفت .}

^{حسام را آوردیم خونه ی خودمون چون خونه ی ما رو خیلی دوست داشت و حسام دیگه داشت بدنش سست تر می شد و دیگه نمی تونست حرفاشو درست و حسابی بزنه و آخرین حرفی که خوب و واضح تونست بزنه این بود که :}

^{انسان باید در پاکی مطلق بمیره و خوشحالم که پاک دارم می میرم .}

^{حسام حالش تو بیمارستان هر لحظه بد و بد تر میشد ، دیگه حرفی نمی زد و نه چیزی می خورد ، فقط با حرکت چشم جواب می داد ، نه که دلش نخواد نه نمی تونست ؛ دیگه نه اون حرف می زد و نه می خندید ونه مست می کرد و روزهای آخر خودم کنارش تو بیمارستان می خوابیدم و به یاد خاطرات خوش گذشته تا ساعت 3 و 4 صبح کنارش بیدار می موندم و با اینم که سرطان داغونش کرده بود ولی چشم هاش خمار و مست بود . شب ها براش حرف می زدم و براش درد و دل می کردم تا اونم چیزی بگه و اونم فقط نگام می کرد شاید اونم دلش می خواست چیزی بگه اما نمی تونست و فقط با چشم هاش تایید می کرد .}

^{نمی دونم چرا این طوره ؟ کسایی را که دوستشون دارم یا بدستشون نمیارم یا زود از دستشون می دم ( قانون عجیبه !! ) مگه نه ؟}

^{روزهای بدی بود و اون داشت ذره ذره جلوی چشمام تموم می شد و از دست کسی هم کاری بر نمی اومد .}

^{روز آخری یه دل سیر ماچش کردم تا دلم نسوزه و حسرتو نخورم .}

^{حسام در پنجم دی ماه 1362 برای همیشه این دنیا رو ترک کرد و وقتی که پوست گونه اش را لمس کردم تو دلم گفتم واقعا این صورت زیر خاک چه شکلی میشه .}

^{جای فرشته هایی مثل حسام آسمون بود و جای ما خاک این زمین .}

^{بعد از مراسم حسام که هم تو شیراز و هم تو تهران گرفتیم خیلی آدمها برای عرض تسلیت اومده بودند که از مرگ حسام ناراحت بودند .}

^{دوستان باز هم خواهشی که ازتون دارم می خوام جمع بندی تون را از این پستم بدونم .}

^{منتظر حضور گرمتون هستم .}

^{یاد یاران سفر کرده بخیر .}

^{در پناه حق}

^{یا حق}

فرشته ای که زمینی نبود ( قسمت اول ) ( پست نوزدهم )

salhaysokhteh — Sat, 22 Aug 2009 20:29:18 GMT

^{سلام دوستان :}

^{( اوایل آبان 62 )}

^{انگار باید هر چی غم و غصه ی عالمه رو سر ما خراب بشه و یه روز شادی نیومده به ما .}

^{یه دوستی قدیمی داشتم به نام حسام که تو کاباره میامی سال 1351 باهاش آشنا شدم .}

^{با هم خیلی خوب بودیم و دورانه خوشی را با هم سپری کردیم و چه شبهایی که با هم مست می کردیم و چه روزگاری داشتیم وصف نشدنی و حالا بعد از سالها که دیدمش داره با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کنه .}

^{درست از وقتی که رفتم دانشگاه دیگه رابطم باهاش خیلی کم شده بود ولی عروسیم اومده بود .}

^{حالا در سال آبان 62 زنه حسام زنگ زد به خونه ی ما و خبر بدی را بهم داد .}

^{گفت حسام سرطان داره و دوست داره این دم آخری شما رو ببینه .}

^{حسام دوست من چند ماه دیگه بیشتر مهمون این دنیای بی وفا نیست .}

^{بیشتر دلم به حال زن و بچه اش سوخت که بدون حمایتی باید زندگی کنند و کسی را هم نداشتند .}

^{وقتی این خبر را شنیدم سریع راه افتادم و رفتم شیراز خونه ی حسام ، حسام را دیدم که اومد جلوی پای من بلند شد گفت مسعود اومدی !}

^{گفتم آره حسام جون نبینم درد داشته باشی .}

^{گفتم خیلی درد می کشی ؟ گفت این دردا که درد نیست .}

^{بهم گفت آن قدر دلم گرفت وقتی نیومدی به دیدنم و الانم که اومدی انگار دنیا مال منه .}

^{حسام می گفت همیشه بیادت بودم گفتم جدا" راست می گی ؟ گفت آره مگه میشه آدم یادش را از یاد ببره .}

^{گفتم به امام غریب هر کاری از دستم بر بیاد کوتاهی نمی کنم تا تو خوب بشی .}

^{حسام گفت : تو شرایط من فقط دو تا کلمه است فقط : آخر خط}

^{حسام گفت : همیشه انسانهای کوچیک از انسانهای بزرگ توقعات بزرگ دارند ولی من اصلا از تو توقع ندارم و گفت تو و خانوادت دوستی را در حق من تمام کردید .}

^{حال حسام خیلی بد بود و دوست داشت بلند بشه ولی دیگه توانی برای بدنش نمونده بود ولی زور می زد بلند بشه و بشینه ، گفتم حسام دستاتو بده من تا بلندت کنم بشینی گفت مسعود نه ، وقتی یکی دستامو می گیره تا بلند بشم کوچیک میشم مچاله میشم .}

^{با این حرفش گریه ام گرفت و سریع رفتم بیرون تا اشکمو نبینه و ناراحت نشه .}

^{تو دلم گفتم زمانی حسام چند نفر را حریف بود و هیکلی که حسام داشت هیچ کس تو زور خونه نداشت . حالا از حسام چیزی نمونده جز پوست و استخون .}

^{از خونه زدم رفتم شکایت پیش شاه چراغ .}

^{بعد چند ساعت برگشتم خونه حسام .}

^{از وقتی حسام را دیدم هر چی یادم رفته بود یادم اومد .}

^{چشمامو می بندم و مرداد ماه سال 1351 جلوی چشمم میاد :}

^{اولین بار اوایل مرداد سال 1351 تو کاباره میامی دیدمش اون موقع شانزده سالم بود و همه میزها پر بودند اومد پیش من نشست ، خیال می کرد سنم بالاتره و شرابی برای خودم و خودش ریخت و گفت به سلامتی رفیقه جدیدمون و رفتیم بالا و از اونجا با هم رفیق شدیم .}

^{لهجه شیرازی داشت و معلوم بود از اندامش که باستانی کاره و سنش بالاتر از منه .}

^{دو سه بار به سلامتی همدیگه رفتیم بالا .}

^{اینم بگم حسام از من 8 سال بزرگ تر بود .}

^{ساعت 10 شب بود و کاباره خیلی شلوغ شده بود .}

^{یکی از در نرسیده تو کاباره گفت چرا روی میز من نشستی و پاشو برید بیرون ، رفیقه جدید ما هم شاکی شد و گفت اینجا کسی هر جا دلش بخواد میشینه و رفیقه ما و اون مرده دعواشون شد و یکی از پشت اومد و رفیقه ما رو نامردی زد و منم بالا خواه رفیقم در اومدم حسابی دو نفری چند نفر را زدیم و حسابی کاباره را ریختیم بهم و رفتیم .}

^{تو راه گفت دمت گرم داداش که بالاخواهم در اومدی ناسلامتی واسه خودت پهلوانی هستی و گفت پهلوان چند ساله که ورزش می کنی منم گفتم از 10 سالگی گفت ایولا و الان چند سالته ؟ گفتم 16 سال .}

^{باورش نشد گفت به هیکل و جثه ات نمی خوره .}

^{خودشو حسام معرفی کرد و از اون روز بعضی شبها با هم می رفتیم کاباره که البته سعید و محمد و علی هم بعد ها با حسام آشنا شدند .}

^{حسام سرچشمه ی یه آدم با مرام برای من بود .}

^{دیگه برام عادت شده بود که هر شب با حسام بیام کاباره و یک شب تا خر خره آبکی خورده بود و بهش گفتم حسام دیگه خیلی داری می خوری دیگه نخور ، یک دفعه زد زیر گریه گفت مستی خیلی خوبه نه غم داره نه شکست .}

^{گفتم چرا گریه می کنی حالا گفت تو که نمی دونی چه غمی دارم گفتم بگو ، گفت تو اصلا می دونی خونه و خانواده ی من کجاست ؟ گفتم نه والا .}

^{اون شب منو برد خونه اش تو جنوب تهران بود ، البته خونه که نبود یک اتاق اجاره ای بود .}

^{عکسی به من نشون داد و گفت پدر و مادرم هستند بعد گفت فوت کردند .}

^{بعد از فوت پدر و مادرم اومدم تهران .}

^{پدر و مادرم از عیون های شیراز بود بعد از فوتشون تمام ارث و میراثش را خرج فقیر و فقرا کردم .}

^{از حرفهاش معلوم بود به پول و مال دنیا ارزشی قائل نیست ، زندگی اش را به مردانگی و آزادی و بخشش گذرانده بود هیچ دلبستگی جز عشق نداشت و همه دارایی خودش را به مردم ندار و تنگدست داده بود دوست داشت همیشه فقط در حد خودش داشته باشد .}

^{گفت از پول بیزار بودم و آدم را از انسانیت می ندازه .}

^{گفت یه باغی هم داشتیم که عموم از چنگمون در آورد و گفتم باغ را ازم نگیر گفت اندازه ی یک قبر از این باغ را هم بهت نمی دم و با دلی شکسته اومدم تهران تا کار کنم و اون همه بدی را فراموش کنم ولی دلم گیر یکی از دخترای هم دانشگاهیم بود .}

^{وقتی که این حرفها را می زد همش داشت گریه می کرد .}

^{گفتم پس چرا نرفتی خواستگاریش ؟ گفت چون کس و کار نداشتم که برم و همه بعد از فوت پدر و مادرم تحویلم نگرفتند .}

^{داشت صبح می شد و اذان گفتند و رفت وضو گرفت و نماز خوند و سر سجاده با خدا خیلی عاشقانه حرف می زد و گریه ی مستانه ای می کرد و اصلا باورم نمی شد این قدر با خدا و با ایمان باشه بود ، منی که تا به حال به کسی حسودی نکرده بودم بهش حسودیم شد و گفتم کاش منم می تونستم این طوری گریه کنم و سبک بشم .}

^{اون روز همون جا با هم خوابیدیم و نهار را هم با هم خوردیم .}

^{بعد حسام بهم گفت مسعود صاحب خونه ام جوابم کرده باید به فکر یک اتاقی دیگه باشم یا شاید برم شیراز تا شاید بتونم باغ را از عموم پس بگیرم و اونجا بمونم و همون جا کار هم بکنم .}

^{تو دلم گفتنم کاش می تونستم کمکش کنم اما چه جوری ؟}

^{بعد من رفتم خونمون و گفتم شب کاباره می بینمت .}

^{روز ها همین طور سپری می شد و من از حسام انسانیت آموختم چون حسام یک انسان به تمام معنا بود .}

^{یه شب داداش رضا را صدا کردم و گفتم داداش رضا تو همیشه الگو و راهنمای من تو زندگی بودی میشه کمکم کنی ؟ گفت داداش بگو من درخدمتتم .}

^{گفتم با یکی توکافه رفیق شدم از اون آدمهای با معرفت و با مرامه و مشکل خیلی داره و گفتم می تونی مشکلشو حل کنی ؟ گفتم آره اگه کمکی از دستم برمیاد کوتاهی نمی کنم .}

^{اون شب با داداش رضا رفتیم کاباره و حسام هم اومد و حسام از درداش گفت ، داداش رضا هم گفت من شاید درست درکت نکنم چون آدم وقتی سرش نیاد نمی تونه طرف را درک کنه ولی من سعی می کنم درکت کنم .}

^{اون شب داداش رضا گفت : حسام تو این همه مرام و لوتی گری و این دله پاکو کجا بدست آوردی ؟ گفت تو مدرسه خیابونا .}

^{داداش رضا اون شب با حرفهای حسام به خدا رسید و داداش رضا گفت اومدم حیرونت کنم حیرونم کردی .}

^{تو عالم مستی حرفهایی می زد که آدم را از فرش به عرش خدا کشوند.}

^{چشماش همیشه مست بود .}

^{همیشه عادتش بود گیلاس روی گیلاس عرق می خورد .}

^{اون شب 3 تایی عرق خوردیم و گفت اگه خدا بخواد یه روز می برمتون شرابی بهتون می دم تو شیراز تا ببینید شراب چیه بعد به سلامتی حسام رفتیم بالا .}

^{با وجودی مست راه افتادیم بیاییم خونه و حسام گفت این طور بده برید خونه و بیایید بریم خونه ی من و یه ماشین دربست گرفتیم رفتیم خونه ی حسام .}

^{داداش رضا و حسام نشستند با هم حرف زدند و منم یه کم خوابیدم و بلند شدم و اونا مشغول حرف زدند بودند و حسام داشت حرف می زد که صدای اذان را شنید گفت من برم وضو بگیرم و رفت وضو گرفت ، تا پای سجاده ننشسته گریه اش گرفت و حدود نیم ساعت فقط با خدا حرف زد .}

^{حسام گفت حالا سبک شدم منم گفتم چه طوری ؟ گفت خوب معلومه حال بعد از زیارت سبکی است !}

^{منم گفتم تو که اینجا بودی ! زیارت نرفته بودی ؟ گفت جسمم گریه می کرد و روحم جایی دیگه بود .}

^{از حرفهاش چیزی من چیزی نفهمیدم .}

^{تا ظهر اونجا بودیم و موقع رفتن رضا به حسام گفت چیزی کم و کسر نداری برات بیارم ؟}

^{گفت فقط یه قرآن}

^{انشا الله ادامه ی پست را در ماه بعد می نویسم چون دوستان گفته بودند پست ها را کوتاه بنویس تا بتونیم بخونیم و منم اطاعت امر کردم .}

^{خواهشی که از دوستان عزیز اگه امکان داره براشون خصوصی برام نظر نذارن .}

^{در پناه حق}

^{یا حق}

دوستانه عزیز لطفا سر ماه تشریف بیارید یه سری بزنید

چند خطی نوشتم و می خوام ازتون نظر خواهی کنم

مطمئنم ضرر نمی کنید .

یا حق

خیلی زود دیر میشه ( پست هجدهم ) :

salhaysokhteh — Thu, 23 Jul 2009 00:34:18 GMT

^{نمي دونم از كجا و چه طور شروع كنم . هميشه شروع بعضي كارا برام سخت بوده . مثل سلام كردن به يه غريبه تو يه كوچه بن بست ۷ متري ساعت۷ غروب}

^{ولی با این اوصاف می گم سلام رفیق :}

^{شرمنده که دو ماهی بین شما دوستانه عزیز نبودم و از این بابت که منتظر بودید واقعا شرمندم .}

^{خواستم حرفی بزنم اونم اینه که کسانی که با عشق بیگانه اند نمی تونند منو درک کنند و می دونم همه تو زندگی یک بار عشق را تجربه کردید و اون عشق همیشه تو قلبهاتون است و اونهایی که عاشق شدند و طرفشون بهش نارو زده نباید اونها رو سرزنش کرد و همه حق دارند تو زندگی اشتباه کنند و می دونم همتون دنباله یه همسفر خوب تو زندگی هستید که به اون برسید و تو وسطای راه تنهاتون نذاره و اینم بدونید که مرتبه ی والای محبت عشق است .}

^{همه ی ما تو زندگی دنباله بهترین و پاک ترینیم و می دونم همه دوست دارید که پاک ترین عشق را تجربه کنید ولی بی وفایی بعضی پسر و دخترا باعث میشه شما تو عشق شکست بخورید ، اینو بدونید این نوع دوستی که تبدیل میشه به عشق یک طرفه ، عشق نیست فقط تجربه ای بیش نیست .}

^{و اینم می دونم که این تو زندگی سخته که تو خوده زندگی بهت نارو بزنن.}

^{دوستان زیادی واسم کامنت گذاشتند به طور خصوصی و برام درد و دل کردند و نمی خوام اسمهاشون را ببرم و بیشترشون برام از شکست گفتند و منم با حرفام راهنماییشون کردم می خوام بدونم آخه چرا هر چی به جلوتر میریم بی معرفتی و بی وفایی بیشتر میشه و این خودش برای من هم سواله ؟ که چرا آدما دارند بی معرفت تر می شن و سالها پیش که من عاشق شدم پای عشقم ماندم و عشقم هیچ وقت به من بی وفایی نکرد و با این که شاید من اونو خیلی رنجوندم و بارها با کارهام و حرفام باعث شدم دلش بشکنه و همیشه جلوی من یک لبخند با صبر می زد و چیزی که عذابم می داد همیشه این بود که چرا یه اعتراض نمی کنه و تحمل می کنه یه روز خودم از کارم پشیمون شدم و بهش گفتم چرا بازم صبوری می کنی و در جواب صبا بهم گفت آقا جون گفته فقط صبره که زندگی آدم را می سازه منم همیشه صبورم .}

^{صبا پای من واستاد و روزهایی بود که بعد از مرگ دایی احمد از نظر روحی در شرائط بدی بودم و خیلی زجر می کشیدم و با زمین و زمان بد بودم و شده بودم یه مسعود دیگه ، مسعودی بودم بد اخلاق و بی رحم و یادمه یه روز سر یک مساله ی خیلی کوچک جلوی آقا جونه خدابیامرزم و داداش رضا ، دادی سر صبا کشیدم و خیلی خورد شد ، صبا هم به جای اینکه چیزی بگه بغضش گرفت و داداش رضا هم گریه صبا رو دید و صبا دیگه خسته شده بود از دسته کارام و پرید بغل داداش رضا و گفت داداش رضا بخدا خستم کرده تو یه چی بهش بگو و داداش رضا یه کم صبا رو آروم کرد و افتاد به جونم و با حرفهاش اونم منو خورد کرد و صبا برای داداش رضا مثل یه خواهر حساب می شد و داداش رضا بهم گفت ما تو این خونه یک قبیله ایم هم خونی اینجا معنی نداره ، ما تو این خانواده مثل یه زنجیر می مونیم که پیوستگی قانونشه و نباید از هم جدا بشیم و صبا قبل از اینکه زن داداشم باشه مثل خواهرمه و اگه تو باهاش بد رفتاری کنی حسابتو من می رسم و اگه هم من نبینم خدا می بینه و می دونم که هیچ وقت دلش نمیاد نفرینت کنه و خواهشا دیگه با کارات زجرش نده ، داداش رضا گفت یادت باشه :}

^{بعضی وقتا خیلی زود دیر میشه .}

^{تو اگه با سختی و زحمت صبا را به دست میاوردی این دادو سرش نمی کشیدی .}

^{آقا جون گفت چشم همه ی مردای عالم به تو لوتی روشن ، فرستادمت روز خونه بری مردونگی و انسانیت یاد بگیری حالا داری داد می زنی ، این خونه حرمت داره و کسی تا حالا صداشو بلند نکرده تو این خونه و داد بزنه و حالا داری با این کارت حرمت خونه را از بین می بری . با سختی و زحمت تونستم شما را انسان تربیت کنم و مسعود این رسم انسانیت نیست.}

^{بعد داداش رضا گفت :}

^{می دونم که تو از عمق وجود صبا را دوست داری و به خاطر مرگ دایی احمد تو داغون شدی ولی اینو قبول کن که اون رفته و با ناراحتی و غم تو دیگه اون بر نمی گرده پس خواهشا یه کم صبورتر باش و اینم بدون درده تو درد منه ، زخم تو زخم منه و بدون منم اندازه ی تو زجر می کشم منم دارم داغون میشم .}

^{واقعا وقتی که الان به قدیما فکر می کنم و به دوران نادونی خودم می بینم که واقعا من هم خوب نبودم و باید احترام صبا را جلوی خانوادم حفظ می کردم .}

^{اون روز خودم از خودم حالم بهم خورد و شب رفتم پیش صبا و بغضم گرفت و گریه کردم گفتم منو ببخشش چون رفتن داییم خیلی عذابم می میده ، صبا باز با مهربونی منو بخشید و گفت من دوست ندارم گریه ی یک مردو ببینم حتی اگه اون مرد شوهرم باشه .}

^{یادمه روز بعدش ۱۶ مهر ماه سال ۱۳۶۲ بود که تو دفتر کارخونه نشسته بودم و تو افکاره خودم غرق بودم که داداش رضا زنگ زد و گوشی را برداشتم گفت بیا بیمارستان گفتم چرا ؟ گفت چیزی نشده فقط سریع بیا بیمارستان منم با سرعت اومدم بیمارستان و دیدم که صبا بهش سرم وصل کردند و حالش اصلا خوب نیست گفتم داداش چرا صبا بیمارستانه و گفت به خاطر فشارهای عصبی حالش بد شده و آوردیمش بیمارستان و از اون ور دیدم که آقا جون با یه چهره ی ناراحت نشسته رو صندلی و تا منو دید کلی بد و بیراه بارمون کرد و گفت همش به خاطر رفتار بده تو است که صبا عروس عزیزم حالش بد شده و گفت یادت باشه صبا آدمت کرد و تو یه آدم الکی خوش بودی که بعد دبیرستان می رفتی کافه و کاباره با اومدن صبا دیگه نرفتی اون ورا ولی بدون اگه صبا نبود الان هیچ چی نداشتی یه لاتی بودی مثل دوستای خلافکارت ( منظورش دوستای جنوب شهریم یود ).}

^{یادمه آقا جون همیشه می گفت برو پیش کسی که گریتو در بیاره نه کسی که می خندونتت و اونی می خندونتت داره از واقعیت فراریت می ده و اونی گریه ات را در میاره داره واقعیت را بهت می گه گفت پسرم دوستت دارم که این حرفها را بهت می زنم و تو بچه داری و خوب و بدت رو اونا تاثیر می ذاره بذار بچه هات از تو الگو بردارند .}

^{اون شب صبا باید می موند بیمارستان ، کل خانواده اومده بود بیمارستان و پدر و مادر صبا هم اومده بودند بیمارستان و مادر صبا منو صدا زد و گفت مسعود جان می دونی ما بعد از چند سال بچه دار شدیم و پسرمون را که خدا ازمون گرفت و تو هم می خوای با رفتارت صبا را از ما بگیری تو رو خدا دیگه باهاش بد رفتاری نکن و منم از خجالت آب شدم بعد مادر صبا گفت شب پیش دخترم می مونم گفتم خواهشا برید خودم می مانم .}

^{مادرمم از اون ور گفت مسعود نفرینت نمی کنم ولی آخه چرا این کارو با صبا کردی که این طوری بشه و کارش به بیمارستان بکشه .}

^{اون شب همه یه چیزی بهم گفتند و روی نگاه کردن بهشون را نداشتم .}

^{اون شب به زور همشون را فرستادم خونه و کیا و کیانا هم می خواستند مادرشون را ببیند و بمونن بیمارستان که انقدر خواهش ازشون کردم تا رفتند.}

^{امین هم بی تابی مادرش را می کرد و مجبور شدم تو بیمارستان پیش خودم نگهش دارم چون نمی تونستم یه شب دوری امین را تحمل کنم بعد دیدم محیط داخلی بیمارستان امکان داره مریضش کنه بردمش بیرون و براش از دکه شکلات و ..... اونارو که خورد یه ذره باهاش بازی کردم و از شادی امین منم شاد می شدم و غم و غصه هامو فراموش می کردم .}

^{دیدم گوشه ی حیاط بیمارستان آقا جون نشسته و آقا جون را صدا کردم و گفتم آقا جون شما چرا نرفتید خونه و گفت دلم طاقت نمیاره با خواهش و اصرار با ماشینه خودم گفتم برو خونه . طرفای ساعت یک بود امین که خوابش برد گذاشتمش پیش پرستار و رفتم پیش صبا و بازم ازش غذر خواستم و صبا مهربون تر از اونی بود که بخواد کینه ای به دل بگیره گفت مهم نیست انشا الله فردا ترخیصم می کنند و نگران نباش ولی واقعا دلهره داشتم ، گفتم بزار صبا استراحت کنه و بوسش کردم و خواستم از اتاق بیام بیرون گفت که امین کجاست ؟ گفتم بیرونه گفت بیار یه کم ببینمش گفتم آخه خوابه و گفت دلم تنگه واسش بیارش دیگه و رفتم آوردمش و گفتم صبا تو این محیط امین مریض نشه گفت نه بابا پهلوان مامان که مریض نمیشه ؛ بزار پیشم بخوابونمش گفتم باشه و امین پیش صبا موند .}

^{ساعت 4 صبح بود که من تو راهرو خوابیده بودم که یکی را آوردند بیمارستان که تصادف کرده بود ، مرد تصادفی را پذیرش نکردند گفتند اول باید پول بریزه به حساب بیمارستان تا کاری براش بکنند . اون راننده ای که بهش زده بود گفت بخدا ندارم فردا صبح براتون جور می کنم و میارم ، اونا هم گفتند پس فردا صبح مریضتون را بیارید و یا ببریدش تو یه بیمارستانه دیگه ، منم تو این جور مواقع خیلی زود از کوره در می رم و به صندوقدار گفتم مگه چه قدر پول می خواد و اصلا جونه یه آدم براتون مهم نیست که بمیره یا نمیره و اونا هم گفتند قانون بیمارستانه و اون مرد تصادفی هم داشت ازش خون می رفت و هر لحظه به مرگ نزدیک می شد و گفتم من هزینشو می دم و به صنوقداره گفتم چه قدر باید بدم و یه مبلغی را گفت موقتا بدید و دو برابرشو دادم و گفتم فقط زنده بمونه .}

^{راننده ای که بهش زده بود و خیالش راحت شد گفت از بابت این کارت ممنونم ، حالا من این پولاتو کی باید بهت بدمش ، منم گفتم داداش بعضی جاها دل حکم می کنه نه پول که کاغذه ، بعضی وقتها زود دیر میشه منم انسانم مثل تو شاید که یه کم وضعم از تو بهتر باشه نباید یادم بره کی بودم و کی شدم و من اینو به خاطردلم ندادم نه چیز دیگه ای .}

^{با اون راننده کلی حرف زدیم و معلوم بود از قشر ضعیف جامعه است و با نور عزت و مردونگی چراغه خونشون را روشن می کنه بهم گفت کی و کجا می تونم ببینمت و منم می دونستم می خواد خرج بیمارستان را بهم بده گفتم به دروغ من مسافرم و شاید یه روز یه جایی باز همدیگرو دیدیم و با هم خداحافظی کردیم .}

^{چند ساعت بعد پرستاره اومد و گفت که حال مرد تصادفی خوب شده و خطر رفع شده .}

^{صبح اوستا اومده بود بیمارستان و گفت حاله زنت چه طوره ؟ گفتم اوستا حالش خوبه ، زحمت کشیدی و ممنونم ازت شما برو کارخونه منم میام و اوستا گفت نمی خواد بیایی به زنت برس که از همه چیز تو زندگی مهم تره بعد هم اوستا را راهی کردم که بره .}

^{دکتر گفت حال صبا هم خوبه و ببریدش خونه و زنگ زدم کارخونه محمد گوشی را برداشت گفتم با ماشینت بیا دم بیمارستان تا صبا را ببریم خونه و به خونه زنگ زدم گفتم صبا را داریم میاریم خونه .}

^{محمد هم اومد دنبالمون و رفتیم خونه و دم در که رسیدیم آقا جون و کل خانواده اومدند استقبال صبا و آقا جون جلوی پای صبا گوسفند سر برید و از اون ور هم داداش رضا گفت بار آخرت باشه که صبا را برنجونی .}

^{دوستان عزیز فرموده بودند پستها را کوتاه بنویسم و منم نوشتم .}

^{در پناهه حق}

^{و ممنونم که من رو تحمل می کنید .}

^{عزیزانی هم که سر می زنند لطفا نظراتشون را بهم بگن چون برام مهمه .}

^{یا حق}

^{خواهشا نظر خصوصی ندید وب لاگم خیلی دیر میاد بالا}

خاطره ای از کودکی و مرگ دایی احمد و رفتن به غاری ( پست هفدهم )

salhaysokhteh — Mon, 20 Apr 2009 20:29:18 GMT

^{۱۳ فروردین سال 1362 بود که اومدیم کارخونه و کار را شرووع کنیم و همه با یه روحیه ی خوبی داشتیم کار می کردیم .}

^{آقا جون هم که بازنشسته بود و تصمیم گرفته بود بزنه تو کار ساختمان مثل ده سال پیش ، حسابی خودشو با ساختمان سازی مشغول کرده بود و خدابیامرز آرزو داشت که نسل های بعدیش نامش را به نیکی یاد کنند و می گفت چند دهه دیگه زندگی برای نسل های بعدی من خیلی سخت میشه و من دوست دارم نسل های بعدیم با آرامش خیال زندگی کنند و خدا بیامرز آخرش هم موفق شد که نسل های بعدیش بهتر زندگی کنند منم یه روز به آقا جون گفتم کم کار کن و هر کسی که دندان به آدم می ده نان هم می ده ( خدا ) ولی اون گوشش بدهکار نبود و منطق خودش را تو زندگی اجرا می کرد .}

^{زندگی خیلی آروم و بی دغدغه ای داشتم و امین پسرم هم کم کم داشت بزرگ می شد و حسابی منو به خودش وابسته کرد و با شیطنت های خاص خودش خانواده را عاشق خودش کرده بود ، مادرم همیشه می گفت این پسرت هم مثل خودت شلوغه و از دیوار راست بالا می ره و واقعا هم همین طور بود خیلی شیطون بود نمی دونم یه حس دیگه ای نسبت به امین داشتم همیشه . هر وقت هم می بردمش بیرون کلی واسش خوراکی و لباس می خردیم نمی دونم چرا دیوونه ی امین بود خیلی دوسش داشتم و شبا وسط خودم و صبا می خوابوندمش و گاهی شبا می دیدم که امین بیداره و با اون چشای درشته سبزش داره منو نگاه می کنه .}

^{هر وقت از سر کار می اومدم اون میومد و می پرید بغلم و منم بغلش می کردم و کلی رو هوا پرتش می کردم و می خندید و شادی می کرد و امین شده بود زندگی من و شوق من برای ادامه ی زندگی .}

^{شاید باورتون نشه من عاشق امین شده بودم وقتی امین را بغل خودم می خوابوندم احساسه آرامش عجیبی بهم دست داد و نگاههاش پر از عاطفه و دلچسب بود وقتی که بوسش می کردم در جواب بوسه ی من ، منو بوس می کرد . شبا که پتو از روی من کنار می رفت با اون دستای کوچیکش می خواست پتو را بکشه روی من ولی نمی تونست . تو خونه هر کاری می کرد هر خراب کاری انجام می داد دوست داشتم بیشتر شادی کنه و لذت ببره نمی دونید که چه چهره ی زیبا و دوست داشتی داشت و یادمه یک بار بردمش عکاسی تا ازش عکس بگیرم عکاسه انقدر از امین خوشش اومده بود که پول عکس را نگرفت .}

^{کیا و کیانا هم بزرگ شده بودند و مدرسه می رفتند و برعکس من که تو دوران دبستان شلخته بودم ولی آنها بسیار منظم و مرتب بودند .}

^{یه شب که با سعید و محمد و علی نشسته بودیم تو حیاط آقا جون اومد پیشمون و گفت می تونم چند تا کلمه واستون حرف بزنم ؟ همه گفتیم بفرمایید :}

^{آقا جون گفت چرا سربازی نمی رید و بیایید برید مرد بشید و برگردید و منم رو به آقا جون کردم و گفتم خرج زن و بچه های ما را کی میده اگه ما بریم ؟ شما دوست داری بریم بشیم گوشته دم توپ ؟؟؟ مکثی کرد و گفت اگه مشکل خرجی است خدا رو شکر انقدر دارم که خرج خانواده ی شما هم می دم فقط بیایید برید مرد بشید ، نمی دونم چه گیری بود داده بود و ول کنم نبود و به خاطر اینکه آقا جون بی خیال بشه گفتیم چشم چند ماه دیگه می ریم بذار کارهای کارخونه را میزون کنیم حتما می ریم شهید میشیم و شما هم میشی پدر شهید و اینو گفتم آقا جون گفت نترس من مطمئنم عمرتون بلنده و یه نگاه معناداری بهم کرد و رفت .}

^{من یه دایی داشتم به نام احمد که از من بزرگتر بود و فوق لیسانس داشت با منم خیلی صمیمی بود ، تو دورانه دانشجویی عاشق دختری شده بود که دختره تبریزی بود و این دو تا همدیگه را می خواستن ولی دایی احمدم اون زمون وضعش خوب نبود که بره خواستگاری و دختره هم گفته بود منتظرت می مونم تا درستو ادامه بدی و خدمت بری و کار خوب پیدا کنی . دایی احمد سالها به عشق این دختر درس می خونه ؛ می ره خدمت ؛ کار می کنه .}

^{یه روز با خانواده و مادرم می رند تبریز خواستگاری و اینم بگم بدون اطلاع قبلی می رند تا ناز خاتون ( معشوقه ی دایی ) را خوشحال کنند . وقتی می خوان برند دم خونه ی ناز خاتون می بینند که ناز خاتون عروسیشه و دستاش تو دسته کسی دیگه است و یه لحظه ناز خاتون و دایی روبروی هم قرار می گیرند و همدیگه را هم می بینند . مادرم تعریف می کرد که دایی احمد همون جا وقتی می بینه که عروسی نازخاتون است می شینه زمین و گریه می کنه و می گفت بهش گفتم که حتما قسمت این بوده که شما به هم نرسید و خودم برات بهترین دختر تهرانو می گیریم و دایی هم می گه من فقط نازخاتون را می خواستم ؛ دایی گوشش بدهکار نبوده و تا تهران با هیچ کس حرف نزده بود . وقتی که اومدند شب بود ، رفتم استقبالشون گفتم دایی مبارکه و دایی احمد اومد بغلم و گریه کرد گفتم دایی چیه ؟ چت شده ؟ فقط گریه کرد و منم فهمیدم که اتفاقی افتاده و بردمش تو اتاق خواب تا بخوابه تا حالش بهتر بشه .}

^{خیلی سخته آدم به عشق و امید یکی تمام روزش کار کنه و درس بخونه و به جایی برسه و بعد بره ببینه عشقش دیگه مال اون نیست و دستاش تو دستای یه مرد دیگس ؛ حال دایی را هیچ کس نتونست درک کنه حتی من که باهاش خیلی صمیمی بودم .}

^{اون شب دایی احمد که بردمش بخوابه دیگه هیچ وقت بیدار نشد و سکته قلبی کرده بود و برای همیشه از بین ما رفت .}

^{صبح که رفتم بیدارش کنم دیدم که بدنش سرده و هر چی صداش کردم دیدم بیدار نمیشه و دایی احمد برای همیشه از بین ما رفت و وقتی که فکرشو می کنم که چه خاطراتی با دایی احمد داشتم بغض گلومو می گیره و گریم می گیره .}

^{منو دایی احمد خاطراتی با هم داشتیم که تمام لحظه جلوی چشمم این خاطره های خوب رژه می رند و منو یاد بهترین دایی دنیا می ندازه .}

^{وقتی که اومدم پایین و داداش مهدی را صدا کردم و داداش مهدی اومد بالا و گریش گرفت داداش مهدی ؛ اومد به آقا جون گفت و آقا جون به مادر و ....}

^{مادر از حال رفت و کار مادر به بیمارستان کشید .}

^{زهره و فاطمه خیلی دایی احمد را دوست داشتند و یه رابطه ای فراتر با دایی احمد داشتند و همیشه ایام تعطیل می رفتند لواسان تا دایی را ببینند .}

^{خاله هام هم که دیگه کارشون شده بود شیون و زاری .}

^{دایی در دوم اردیبهشت ماه سال 1362 فوت کرد و الان سالهاست که یادش تو دلهای تک تک اعضای خانواده است .}

^{آمبولانس اومد و دایی را برد سردخونه ؛ دایی احمد را ظهر به ما تحویل دادند و بردمیش تو باغ خانوادگیمون دفنش کردیم و نمی دونید که چه قدر دوستان دایی احمد زیاد بودند و فضای غمگینی محیط باغ را گرفته بود و پدر بزرگ بهت زده بود و خیلی سخته که پدری مرگ پسرشو ببینه .}

^{پدر تا عمر داره غم از دست دادن بچه اش تو دلشه .}

^{محیط اونجا وصف نشدنیه و حال و هوای غریبی داشت باغ خانوادگی .}

^{اوستا به من و بچه ها گفت چند روزی نیایید و به مهمون ها برسید ؛ من خودم مراقب کارخونه هستم . چند تا قرار داد کاری هم بسته بودیم که اوستا خودش اونا را تحویل داد.}

^{الان که سالهاست از مرگ دایی احمد می گذره ولی وقتی که من از کوچه باغ های شمال تهران رد میشم خاطراتم دوباره برایم تداعی میشن .}

^{چند ماه اوضاع روحی خانواده خراب بود و حال خودم زیاد تعریفی نداشت .}

^{بگذریم سرتون را درد آوردم خدا تمام رفتگانتون را بیامرزه .}

^{تو کارخونه چند تا قرار داد بستیم و حسابی سال 62 پر کاری را در پیش داشتیم البته اگه آقا جون بازم گیر نمی داد که بریم خدمت .}

^{اواسط شهریور ماه سال 62 بود که خیلی خسته بودیم و حسابی به یه مسافرت احتیاج داشتیم تا اوضاع روحیمون بهتر بشه . دیگه با جایی قرارداد نبستیم و با دوستان مشورت کردیم گفتیم کجا بریم که خوش بگذره ؟ بچه ها گفتن شمال که انقدر رفتیم دیگه واسمون تکراری شده بریم سنندج .}

^{رفتم به صبا گفتم دوست داری کجا ببریم مسافرت ؟ گفت سنندج گفتم فردا صبح زود راه میوفتیم می ریم سنندج و خیلی خوشحال شد چون چند وقت بود آسو را ندیده بود .}

^{اوضاع سنندج بد بود ولی ما رفتیم و مشکلی واسمون پیش نیومد و شکر خدا سالم رسیدیم سنندج و رفتیم دم خونه ی آقا عطا الله و خیلی خوشحال شد که ما را دیده و گفت اگه آسو بفهمه که شما اومدید خیلی خوشحال میشه و بزارید برم از خونشون صداش کنم تا بیاد گفتیم نه خودمون می ریم .}

^{دم دمای غروب بود که رفتم دم خونه ی آسو و در زدیم و آسو به کردی گفت کیه ؟ و جواب ندادم و اومد بیرون و وقتی منو دید پرید بغلم و خیلی بوسم کرد و صبا رو هم بوسه بارون کرد و وقتی فهمید همه اومدیم خیلی خوشحال و ذوق زده شد و شوهرش صدا زد و با هم رفتیم خونه ی آقا عطاالله.}

^{شب با شوهر آسو ( کژال ) خیلی مرد خوب و شریفی بود که مهربونی و معرفت یک کرد را داشت ، نشستیم کلی حرف زدیم .}

^{اون شب خیلی برام حرف زد و حرف ازدواج کردن محمد و علی افتاد بهم گفت شما بهترین کار را کردید که گذاشتید اون دو تا به هم برسند چون دوست آدم بهترین پاسدار برای ناموسه . منطق خیلی خاصی داشت که منو شیفته ی خودش کرد و با روزی کمی که داشت بهترین روزها را سپری می کرد و به کم قانع بود . منش و معرفت خاصی داشت به فکر مادیات نبود و مثل ما نبود که همش کار کنه و بازم بگه کمه .}

^{آقا عطاالله گفت چه خبرا و احوال همه ی خانوداده را پرسید و گفتم دایی احمدم فوت کرده ؛ کژال می گفت انسانهای با وفا روزی به آدمکهای بی وفا تبدیل می شدند .}

^{می گفت آدمهای نماز خون آدمهای منطقی نیستند و هیچ وقت یک نماز خون خوب و منطقی ندیدم که منطق سرش بشه و هم افکار من باشه که در دوست شدن باهاش افتخار کنم .}

^{در کنار خانواده ی آسو خیلی به ما خوش گذشت و واقعا دل های پاکی داشتند و دلهاشون تو چشماشون بود . چند روز آنجا بودیم و بعد کژال گفت بیا ببرمتان بیجار ، رفتیم بیجار که شهر بسیار کوچکی بود بعد از آنجا رفتیم به روستایی به نام شریف آباد . آدمهای کرد خیلی مهمون نواز و با مرامن . تو زندگی خیلی از جاهای مختلف ایران را دیده بودم ولی این روستای شریف آباد بسیار زیبا بود و غاری داشت که آدمو به کشف کردن رازهای درونش وا می داشت و می گفتند این غار خیلی طولانیه . شب را در شریف آباد در منزل یکی از اقوام کژال ماندیم که خیلی ازمون پذیرایی کردند و واقعا خیلی با محبت هستند این کردها .}

^{از روستا خوشم اومده بود و خیلی دوست داشتم همه جای روستا را بگردم ؛ گفتم جاهای خوب این روستا که قدمت داره همین غاره و واسم دقیقا توضیح داد که جاهای مختلفی هم هست ولی بعضی هاشون حفاظت شدس ؛ به سرم زد به این مناطق برم .}

^{با محمد قرار گذاشتیم صبحه زود بریم داخل غار شریف آباد .}

^{صبح زود پا شدم به صبا گفتم من می رم جایی دیر میام نگران نشید و اگه خواستید با کژال برگردید سنندج . کارمون هم شاید چند روز طول بکشه . صبا هم خوابش میومد گفت برید بسلامت .}

^{با محمد یک فانوس برداشتیم و یه کم غذا ، رفتیم داخل غار ، اوایل غار خیلی تنگ بود رفتیم ولی وقتی که بیشتر ادامه می دادیم غار تنگ و تنگ تر می شد طوری که باید می خوابیدیم و چهار دستو پا می رفتیم و در جلوی راهمان گودال هایی بود که اگه بگم چاه بهتره چون معلوم بود خیلی عمیقه .}

^{همین طور به راهمان ادامه می دادیم تا اینکه غار به راههایی تقسیم می شدن که به محمد گفتم بیا هر کداممان به راهی بروریم و محمد هم گفت نه ، جان مادرت بیا با هم بریم و دیدم ترسیده بود گفتم باشه پس دنبال من بیا ؛ واسه راهی که می رفتیم نشانه گذاشتیم تا گم نشیم .}

^{همین طور ادامه دادیم تا صداهایی ضعیف که معلوم نبود صدای چیه از داخل یکی از راههای غار شنیده شد و باز مسیرمان را عوض کردیم به سمت صدا رفتیم و می دونستم رازی توی این غار است که باید آخرش یکی کشفش کنه و وقتی ساعتم را نگاه کردم دیدم ساعت 3 بعد از ظهره و معلوم بود چند کیلومتر راه رفتیم . یه جایی رسیدیم که غار پهن تر می شد که نشستیم چیزی خوردیم و استراحت کردیم . خواستیم بر گردیم که یه حسی بهم گفت که ادامه بدم و برم جلو و به محمدم گفتم و محمدم گفت بریم ببینیم به کجا می رسیم . خیلی جلو رفتیم تا جایی که باز هم صداها را شنیدیم ساعت را نگاه کردم دیدیم ساعت 8 شب است و ما هنوز تو غاریم و گرفتیم خوابیدیم همون جا و صبح بیدار شدیم باز هم جلو رفتیم که صدای خاص و آرام بخشی می اومد و یا شاید من این حشو داشتم ، واقعا خسته شده بودم ولی برام تازگی داشت و باز هم ادامه دادیم تا جایی که صدای چک چک آبی را شنیدم و گفتم حتما این غار به جایی ختم میشه ؛ نمی دونم یهوو گفتم الان صبا نگرانه و برگردم بهتره و قسمته من نیست این اسرار درون این غار را کشف کنم و به محمد هم گفتم بیا برگردیم و از دفعه ی قبل تند تر حرکت کردیم خسته رسیدیم روستا .}

^{برای همه تعریف کردیم که کجا رفتیم و همه ی اهل اون خونه گفتند تا حالا کسی بیشتر از چند کیلومتر نرفته بود که شما رفتید واسشون تازگی داشت .}

^{به خودمون افتخار کردیم که چنین جایی رفتم .}

^{دوستان عزیزم خواستیم یه نصیحت خدمتتون بکنم که البته خودتو عاقل تر از من هستید :}

^{دخترا و پسرای جوان اگه به یکی دسته رفاقت می دیدید سر کارش نذارید و به عشقتون وفادار باشید و عاقبتش شاید گاهی بشه مثل عاقبت دایی احمد من .}

^{قربان شما دوستان و سروران عزیز}

^{لطفا بعد از اینکه خاطرات بنده را مطالعه کردید نظرتون را در مورد خاطراتم بنویسید و از اشکالات کارم هم بگید .}

^{با تشکر از لطفتون و کامنت هاتون}

^{در پناه حق}

^{یا حق}

ماجرای عید 1362 و خصوصیات داداش رضا ( پست شانزدهم )

salhaysokhteh — Fri, 20 Mar 2009 21:57:18 GMT

^{سلام به دوستان عزیزم :}

^{امیدوارم که سال 88 سال خوبی برای شما و خانوادتون باشه .}

^{بهتره که وقت شما را نگیرم و بریم سراغ ادامه خاطرات .}

^{یکی از دوستان گفته بود از داداش رضا یک کم بنویسم و منم گفتم چشم .}

^{داداش رضا بزرگترین نوه ی خانواده و دادا بزرگ من بود خیلی خوش هیکل و باستانی کار بود و کشتی هم گاهی اوقات می رفت .}

^{داداش رضا قسم راست اهل محل بود ، یه بچه با مرام . یه آدمی بود که اهل محل بهش احترام می ذاشتن اهل دعوا نبود و اگه می دید یکی را دارن به نا حق می زننش میومد جلو . خالص بود . خیلی با شخصیت بود و شاگرد اول دوره ی لیسانس و شاگرد ممتاز دوره ی فوق لیسانس بود . خانواده ی ما یک خانواده ی سنتی و معتمد و البته غیر مذهبی بودند . داداش رضا نمونه ی واقعی یک مرد ایده آل که هر فردی دوست داره باهاش دوست باشه ، استاد دانشگاهی در تهران که با قدرت بیان و مفهموم خیلی بالا . همیشه یه حسه مسئولیت نسبت به برادر و خواهر های کوچکترش داشت ، دوست داشت پدر و مادر با آرامش بهتری زندگی کنند . همیشه کمک خرج خونه بود و با این که وضع پدر خوب بود ولی همیشه داداش رضا برای خونه خرید می کرد و پول تو جیبی به ما می داد . خیلی مهربون بود خیلی.داداش رضا چشماش مثل 2 تا ستاره و قلبش اندازه ی آسمون بود . همیشه نگران من که از همه ی داداشا کوچک تر بودم ، بود و هی می گفت فقط با سعید و محمد و علی بگرد و بیشتر از سعید خوشش میومد . داداش رضا همیشه می گفت قدر دو چیزو تو زندگی همیشه بدون یکی دوست خوب و یکی دیگه رفاقت آدمه با مرام . همیشه دوست داشت وقتی با یکی دسته دوستی میده تا ته خطشو بره و ببینه اون ورش چه خبره . وقتی رفیقی لنگ می موند چه از لحاظ مادی و .... همیشه پایه بود و این طور بگم یه با مرام بود همین .}

^{23 اسفند سال 1361 بود که شال و کلاه کردیم و رفتیم شمال .}

^{تو جاده چالوس یادمه همه پشت سر هم حرکت می کردیم و بعد از چند ساعت رسیدیم به ویلا و من که خیلی خسته بودم رفتم توی یکی از اتاقها خوابیدم و بعد صبح همه ی مردها رفتیم شنا کنیم و آقا جون با اون سنش هم پای جوانها می اومد و شنا می کرد و یاد آقا جون بخیر چه انسان با صفا و اهل دلی بود و همیشه خودشو جوون فرض می کرد و لباسهای اتو کرده و شیک می پوشید .}

^{درست یادمه 25 اسفند ماه بود که طرفای ظهر بود که با صبا داشتیم دو نفره دست در دست هم تو کنار ساحل داشتیم قدم می زدیم و صبا از حرفاش و از ایده هایی که تو سرش بود واسم حرف می زد و مشغول حرف زدن و قدم زدن بودیم که یک آقایی را دیدم که خیلی برام آشنا بود و اونم منو نگاه کرد و یهوو اومد جلو گفت آقای مسعود ....... گفتم بله شما ؟ خودشو معرفی کرد و گفت اصغر هستم هم کلاسه دوران راهنمایی تو مدرسه ی ...... گفتم آهان و همدیگرو بوس کردیم و یادم افتاد این اصغر را چه قدر اذیت می کردیم ولی خدا وکیلی پسر با مرامی بود و گفتم الان چی کار می کنی و درس را تا کجا ادامه دادی ؟ سرشو انداخت پایین و گفت بعد فوت پدرم مجبور شدم برم سر کار و درس را ول کردم . گفتم الان چی کار می کنی ؟ زن داری ؟ چند تا بچه داری ؟ گفت مجرده مجردم و خودم با مادر و خواهرم زندگی می کنم و تو بازار کار می کنم و الانم دو روزه مادر و خواهرمو آوردم اینجا تا یه کم استراحت کنند .}

^{بهم گفت هنوزم با سعید و محمد و علی هستی و با اونا می گردی ؟ گفتم هنوزم با همونام و همه چی تازش خوبه ولی رفیق فقط کهنش بهتره، محمد خواهرمو گرفته و همه زن گرفتن و یه کارخونه داریم و همگی با هم اونجا کار می کنیم .}

^{یه کم فکر کردم گفتم بنده خدا اصغر حتما تو بازار کارگر هست و تو دلم گفتم ببرمش کارخونه پیش خودمون کار کنه و هواشو داشته باشیم .}

^{بعد از کلی حرف زدن گفت دلم واسه بچه ها تنگ شده بریم اونا رو هم ببینم و فردا قراره برگردم تهران یه کارایی دارم ( منم تو دله خودم گفتم بنده خدا فقط چند روز بهش مرخصی دادند ) رفتیم بچه ها را صدا زدم و گفتم نگاه کنید کی رو پیدا کردم و همه ی بچه ها شناختنش و گفتن اصغره و ..... بعد از کلی حرف زدن به اصغر گفتیم شب را باید با خانواده بیایی ویلای ما و اونم گفت نه مزاحم نمی شم و با کلی اصرار گفت باشه گفتم خواهر و مادرت کجان؟}

^{حتما تو مسافر خونن !}

^{گفت نه تو ویلام هستند گفتم مگه ویلا داری ؟}

^{گفت آره مگه چمه من .}

^{گفتم ماشینت چیه ؟ گفت بنز مدل .....}

^{گفتم بی خیال}

^{چرا لباسات این قدر مدل قدیمیه ، عین بچه گداها لباس پوشیدی .}

^{گفت مامانم یهوو هوس یه مسافرت کرده بود گفتم بیارمش شمال چند روزی بمونیم و بعد بر گردیم تا کارای حجره عقب نیفته به خاطر همین عجله ای اومدم و وقت نکردم لباس های مرتبم را بپوشم !}

^{گفتم مگه حجره هم داری ؟}

^{گفت آره}

^{گفتم اصغر من تا به الان دلم واست خیلی سوخت و خواستم دستتو بگیرم دیدم انگار خدا رو شکر وضعت خوبه .}

^{اون شب خواهر و مادر اصغر تو ویلا مهمون ما بودند و وقتی که حرفای ظهر را تعریف کردم واسه جمع همه از خنده روده بر شدند .}

^{اون شب تا صبح بیدار بودیمو جوونای فامیل کباب سیخ می کردند و می رقصیدند و شاد بودیم .}

^{فرا صبحش اصغر رفت و منم تا لنگه ظهر خوابیده بودم که دیدم آبجی زهره با چشم گریون اومد پیش من و گفت داداش ؛ محمد منو زده ! گفتم محمد ؟ چرا ؟}

^{گفت سر یه موضوع جزئی ، انگار دنیا روی سرم یک لحظه سیاه شد و رفتم تو حیاط محمد نشسته بود تا گفتم محمد بیا اینجا ببینم یهوو در رفت و فکر کنم یاد حرفی که بهش زده بودم افتاد که گفتم اگه دستت رو آبجیم بلند بشه دیگه رفیق و رفاقت برام معنی نداره .}

^{خیلی دنبالش کردم و حدود ده دقیقه دنبالش کردم نتونستم بگیرمش و اومدم خونه و آبجی زهره را یک کم آروم کردم و گفتم به کسی چیزی نگو تا تو این مدت کسی ناراحت نشه و بعد خودم حقشو کفه دستش می ذارم . اون شب گذشت و محمد برنگشت ، شب شد و همه نگران محمد بودند و گفتم رفته جایی و میاد .}

^{شب زهره اومد پیشم و گفتم تعریف کن ببینم چی شده ؟ و چرا دعواتون شد گفت سر یه موضوع جدی .}

^{گفت سیلی زد تو صورتت ؟}

^{گفت آره .}

^{گفتم پدرشو در میارم .}

^{زهره گفت ببخشش .}

^{گفتم نه باید بفهمه که نباید قولشو زیر پا می ذاشت.}

^{گفت چه قولی ؟}

^{گفتم اگه یک بار دستت رو آبجی من بلند بشه دیگه رفیق و رفاقت برای من معنی نداره و .....}

^{زهره گفت تو رو خدا ولش کن من بچگی کردم اومدم به تو گفتم حالا تو رو جون من ولش کن خواهش می کنم گناه داره و منم دلم به خاطر آبجی زهره سوخت و ازش گذشتم .}

^{شب بود و هنوز محمد نیومده بود و از ته دل نگرانش بودم .}

^{تا ساعت 5 صبح اطراف ویلا را گشتم تا پیداش کردم و دیدم محمد یه آتیشی روشن کرده و قدم می زنه گفتم محمد بیا بریم ویلا گفت جان مسعود می خوای بزنی گفتم نه خداوکیلی گفت بگو جون زهره نمی زنم گفتم جون زهره نمی زنم بیا بریم زهره هم نگرانته .}

^{تو راه خودش از کار کارش معلوم بود پشیمونه ولی هم ترس تو وجودش بود که با داداش های دیگون نزنیمش .}

^{در کل هیچ چی بهش نگفتم و فقط گفتم چرا در رفتی و محمد گفت ( گاهی برای ماندن باید رفت و منم در رفتم تا منو زیر مشت و لگد نکشی ) و صورت همدیگرو بوسیدیم و اومدیم ویلا .}

^{اول فروردین سال 1362}

^{سال تحویل بود و همه ی اقوام دور هم جمع شده بودیم و پدر بزرگ هم بین ما بود و پسرم امین هم ماشا الله هم خیلی با مزه شده بود .}

^{بعد از سال تحویل همه روی هم را بوسیدیم وسال خوبی را برای هم آرزو کردیم و پدر بزرگ به همه ی فامیل عیدی داد و پدر هم همچنین و حسابی همه به هم عیدی می دادند و کلی سر سفره ی هفت سین خندیدم .}

^{سر سفره ی هفت سین پدر بزرگ وصیت نامه ای آورد و رو به آقا جون کرد و گفت اینو بخون و آقا جون هم گفت بذار واسه یه وقت دیگه و رو به پدر بزرگ کرد و گفت همه ی ما که خدا رو شکر به اندازه و سهم خودمون و شایدم بیشتر داریم و چرا داری ناراحتمون می کنی و پدر بزرگ گفت همه می گن هر سال آدم باید شب عید وصیت نامه اش را تنظیم کنه منم اینو شب تنظیم کردم و شاید سال بعد سال تحویل من بینتون نبودم و یکی از بچه های عموم که خیلی شیطون و سر زبون دار بود گفت هر چی داری مال من خوبه ، خیالت راحت شد و همه زدند زیر خنده ............}

^{اون شب پدر بزرگ تمام دارایی زندگیشو تو یه کاعذ برامون نوشت و گفت هر کی هر چی دوست داشت بر داره و از همین الان این دارایی من مال شماست و سعی کنید تو راه خیر ازش استفاده کنید .}

^{جدا" پول و ارث از کسی به آدم برسه به نظر من به درد نمی خوره و انسان باید فقط خودش بتونه با زحمت کشیدن به جایی برسه که غنی بشه و دارایی و ثروت زیاد هم آدمو خیلی مغرور می کنه به نظر من .}

^{تو اون مدتی که تو شمال بودیم خیلی خوش گذشت و 13 فروردین هم اونجا بودیم و صبح برگشتیم تهران و 15 .فروردین کار را شروع کردیم .}

زندگی همش کلاسه درسه و ........( پست پانزدهم )

salhaysokhteh — Wed, 18 Feb 2009 20:32:18 GMT

^{ممنونم از دوستانی که تو این مدت که نبودم با نظرات خصوصیشون منو شرمنده کردن .}

^{دست تک تکتون را می بوسم و جواب کامنت هاتونم را هم می دم .}

سلام :

^{تابستون سال 1361 بود و من خیلی خوشحال بودم که دوستانی که برام دنیایی ارزش داشتند داماد شدند و خوشحالیم غیر قابل وصف بود.}

^{علی و مریم ماه عسل رفتند با ماشین من شیراز و چند شهر دیگه تا خاطراتی بیادماندی برای خودشون داشته باشند .}

^{روزهای خیلی خوبی را می گذراندم که همراه با موفقیت های کاری خوبی بود و خیلی خوشحال بودم که صبا و بچه هام در رفاه کامل هستند و هر چی داشتم را مدیون مهربانی و وفاداری صبا می دونستم .}

^{نمی دونم چی بگم ولی آنقدر تو موفقیت غرق شده بودم و پرسنل خوبی زیر دستم بودند و اوستا همه ی امور را به ما سپرده بود و می دونست از عهده اش بر میاییم و سریع و پشت سر هم سفارش می گرفتیم طوری که کارگر های کارخونه وقت سر خواروندن نداشتند و خیلی خودمون را موفق می دیدیم و اینم بگم غرور هم منو گرفته بود و خودمو خیلی بزرگ می دیدم ، خودمو گم کرده بودم .}

^{یک روز تو کارخونه ، داخل سالن تولید داشتم قدم می زدم و دیدم یه کار گر آروم کار می کنه با صدای بلند بین کارگرها، با یه کلمه ی زشت صداش کردم گفتم چرا آروم کار می کنی مگه اینجا خونه ی خاله است و اون هم جلوی کارگرها سرشو انداخت پایین و گفت ببخشید و منم گفتم مواظب باش یه دفعه دیگه ببینم اخراجت می کنم و.....}

^{اون کارگر سنش بالا بود و تجربه ی کاریش هم حتما زیاد بود و معلوم بود که بار فنی زیادی دارد .}

^{موقع ناهار بود و من و دوستانم داشتیم غذا می خوردیم اون کارگر صدام زد و گفت آقا مسعود چند لحظه کارتون دارم ، منم گفتم بذار نهارمو بخورم منتظر باش میام و بعد ده دقیقه رفتم گفتم بفرمایید ؟بدون هیچ مقدمه ای گفت : کوچیکم می کنی تحقیرم نکن و بعد رفت .}

^{منم بی خیال اومدم دفتر و بچه ها گفتند چی کارت داشت گفتم فلانی خوب کار نمی کرد بهش تذکر دادم و سعید گفت آقا ابراهیم گفتم آره .}

^{سعید گفت واست متاسفم منم گفتم واسه چی گفت آقا ابراهیم یکی از دقیق ترین و با تجربه ترین افراد این کارخونه است و خودش تا قبل از این که بیاد اینجا فلان کارگاه مال اون بود و همه ی زندگیشو سر یه ریسک باخته و تا قبل این که بیاد کارگری واسه خودش برو بیایی داشته ، سعید گفت برو از دلش در بیار که معلومه خیلی با حرف تو ناراحت شده .}

^{ای کاش زندگی دنده عقب داشت و من اون حرفو به آقا ابراهیم نمی زدم .}

^{سریع رفتم سالن تولید و صداش کردم و گفتم آقا ابراهیم شرمنده و گفتم جوونی کردم منو ببخشید آقا ابراهیمم گفت : تو یادت باشه همیشه هر کی رو کوچیک می کنی تحقیرش نکنی و سرمو انداختم پایین و دستایی که معلوم بود سختی های زیادی را کشیده و خوب بوی کارگری را میده خواستم ببوسم دستشو کشید و گفت زشته دست منو ببوسی ، منم گفتم آقا ابراهیم بابت این حرفم جبران می کنم و بعد وقتی می خواستم خداحافظی کنم گفت آقا مسعود تو رو غرور گرفته و یادت باشه تو هم مثل الان من کارگر بودی و الان برای خودت شخصیتی داری و منم مثل تو دارای برو بیایی بودم که سر غرور و ریسک اونارو باختم .}

^{خیلی از خودم بدم اومد و یاد روزهایی افتادم که خودم شاگرد سیم پیچی بیشتر نبودم و اوستا هیچ وقت ما رو تحقیر نمی کرد و یا سرمون داد نمی زد ولی من خیلی زود رنگ عوض کردم و تصمیم گرفتم با کارگرها بهتر و آرام تر رفتار کنم .}

^{روز بعد از این ماجرا با تصمیم من و بچه ها آقا ابراهیم شد سرپرست سالن تولید .}

^{اوضاع ایران خیلی تعریفی نداشت ولی من اصلا از جنگ و خدمت خوشم نمیومد و باید خودمون را معرفی می کردیم که بریم خدمت ولی نمی رفتیم .}

^{شده بودیم سرباز فراری .}

^{جوانهای هم سن ما رفته بودند جنگ و بیشترشون هم شهید می شدند و منم دوست نداشتم برم و شهید بشم و بعد من می دونستم صبا و مادرم اول از همه می مردند و بچه هام یتیم می شدند و دوست نداشتم به بچه هام بگن بچه یتیم .}

^{باز دوست داشتم مثل سابق با معشوقه هامون 4 تایی بریم بگردیم و شبهای جمعه با همسرهامون می رفتیم موتور سواری و با این که اوضاع خیابون ها هم خیلی خراب بود و برادرهای محترم بسیجی تو خیابون زیاد بوند و زیاد هم گیر می دادند ولی با بچه ها معمولا شبهای جمعه می گشتیم ، با موتور تک چرخ می زدیم ، فقط اونایی که مزه ی تک چرخ زدن با معشوقه را می دونن حس من را درک می کنند واقعا حس خوبی بود .}

^{چه روزهایی خوبی بود و واقعا روزهای خوب چه زود تموم میشه .}

^{سعید هم همیشه یه دلگرمی برای من و دوستان بود و با حرفهایی که می زد روح ما را جلا می زد و اگه شب سعید برای من حرف می زد اون شب با آرامش بیشتری خوابم می برد و می تونستم به خدا نزدیک تر بشم و روز بعدش هوای کارگرها را بیشتر داشتم.}

^{واقعا سعید یه جلوه ای از یک انسان واقعی بود که هر کی باهاش یک ساعت حرف می زد یک عمر معرفت پیدا می کرد.}

^{نمی دونم چرا هر کی با سعید نشست و برخاست می کرد دیگه دوست دائمی سعید میشد و واقعا من سعید به نظر من یک فرشته بود .}

^{مهر ماه 1361 بود که حال آبجی کوچیکم خیلی بد بود و با این که نوجوان بود .ولی چهرش از اون نشاط ، شادابی و زیبایی افتاده بود و چهرش زرد شده بود و زیر چشماش سیاه شده بود و وقتی چهرشو این طوری دیدم گفتم آبجی چرا زیر چشات سیاهه و ....... گفت داداش مسعود چند هفته ای است که خون دماغ میشم ، حالم خیلی بد میشه و سرم درد می گیره و چشمام تار می بینه ، منم با صدای بلند گفتم چرا به کسی نگفتی که خون دماغ میشی و ..... ؟ ( این آبجی فاطی من سرش تو لاک خودش بود و سرش تو کتاب بود و زیاد با بچه ها بازی می کرد و کسی نفهمیده بود که مریضه ) گفت نمی خواستم کسی را ناراحت کنم و من که کاری از دستم بر نمی اومد و سریع رفتم اتاق داداش رضا و بهش گفتم داداش یه دقیقه بیا و داداش اومد و گفت چته ؟ چرا عجله داری گفتم داداش آبجی فاطی میگه چند هفته است که مریضه و زیر چشاش هم سیاهه و گفتم داداش رضا بیا ببریمش دکتر .}

^{خیلی خوبه آدم یه داداش غیرتی مثل داداش رضا داشته باشه}

^{داداش رضا با چهره ای مضطرب رفت پیش آبجی فاطی و گفت آبجی لباساتو بپوش با هم بریم دکتر و آبجی هم گفت چشم و داداش رضا و زن داداش رفتند دکتر .}

^{تا وقتی که از از دکتر برگردند من چند بار مردم و زنده شدم ، نمی دونستم چی کار کنم به صبا هم حرفی نزدم گفتم شاید دهن لقی کنه و بره به آقا جون و مادرم بگه ، اون وقت آقا جون و مادرم غصه می خورن .}

^{خلاصه بعد چند ساعت برگشتند و گفتم چی شد و داداش رضا با آرامش گفت هیچ چی و آبجی فاطی ما چیزیش نیست فقط یه کم بدنش ضعیف شده و آبجی را بوسید و گفت به کسی نگو که با هم رفتیم دکتر و برو تو اتاقت بگیر بخواب .}

^{آبجی فاطی که رفت داداش رضا گفت مسعود می تونی رازنگهدار خوبی باشی و می خوام یه حرفی برات بزنم که می دونم از شنیدنش خوشحال نمیشی و منم گفتم داداش بگو .}

^{داداش رضا گفت به احتمال قوی دکتر گفت تومور مغزی داره و دنیا رو سرم خراب شد و زندگی برام بوی مرگ می داد ، دوست نداشتم آبجی فاطی را از دست بدم و اشک تو چشمام جمع شد .}

^{داداش رضا گفت باید جواب قطعی را فردا میدن که تومورش چه نوعیه و .....}

^{اون شب به صبا گفتم می خوام برم پیش آبجی کوچیکم بخوابم و اونم گفت چرا ؟ گفتم همین طوری دلم می خواد امشب پیش اون بخوابم و بدون اینکه جوابی بگیرم رفتم اتاق آبجی فاطی و رفتم بغلش کردم و خوابیدم ، اون روز هم سر کار نرفتم تو فکر فاطی بودم که مبادا از بین ما بره .}

^{خیلی اوضاع روحیم خراب بود تا اینکه داداش رضا گفت جواب قطعی را دکتر داده و تومور داره و خوش خیمه است .}

^{وای خدای من دنیا رو سرم خراب شد و سرم گیج رفت .}

^{آبجی فاطی من که تازه اول نوجونیش بود باید جلوی چشمام پر پر بشه و اصلا نمی دونست تومور چیه .}

^{با رضا و زنش مشورت کردیم که چی کار کنیم که از خانواده کسی نفهمه و با دکترش صحبت کردیم گفت که آیا شما می تونید عمل کنید یا نه و اصلا قول زنده موندن را به ما می دید ؟ گفت امیدتون به خدا باشه و خدا بزرگه و .....}

^{به دکتر گفتم امیدی هست یا نه ؟ فقط یک کلام بگو آره یا نه ؟}

^{گفت آره .}

^{داداش رضا با چند تا از دوستاش که دکتر بودند صحبت کرد و گفت بهترین راه چیه برای درمان و گفت بفرستیدش خارج یا همین جا خودمون عملش کنیم .}

^{داداش رضا یه برادر دلسوز برای من و همه ی خانواده بود و بهترین متخصص ها فاطی را برد و بنده خدا کلی برای فاطی خرج کرد و منم کمکش کردم تا بهترین دکتر و بهترین بیمارستان بخوابونیمش تا بتونه باز هم زندگی کنه .}

^{فاطی هم چون سنش کم بود بهش گفتیم یه عمل ساده داری و اون هم باور کرد .}

^{یه مشکلی می موند که آبجی فاطی و خانواده نمی دونستند که فاطی تومور داره و به هوای مسافرت 1 ماهه فاطی را بردند بیمارستان و عملش خوب بود و خدا دوباره فاطی را به ما داد و دائم تحت مراقبت بود تو بیمارستان و بهترین کارها را برای فاطی انجام دادیم .}

^{تو اون مدتی که فاطی بیمارستان بود داداش رضا و زنش بیمارستان بودند و منم هر روز به ملاقاتش می رفتم و خدا را صد هزار مرتبه شکر که فاطی را از ما نگرفت .}

^{درست یک ماه داداش رضا و زن داداش ، لحظه ای از کنار فاطی نرفتند و واقعا داداش رضا خیلی دلسوز بود .}

^{اوایل آبان ماه بود که فاطی را آوردند از بیمارستان خونه و حالش حسابی خوب شده بود و بهش گفته بودیم به کسی نگو که بیمارستان بودی و اگه آقا جون و مادر می فهمیدند که فاطی مریضه و خیلی غصه می خوردند و پیر می شدند و اونم گفت به کسی نمی گم و به کسی هم نگفت .}

^{چند روز بعدش آقا جون باز هم گیر داد باید بری خدمت و گفت جوونای هم سن تو دارن می رن جبهه و چرا نمی ری ؟ گفتم آقا جون چرا دوست داری من زود تر بمیرم و گفتم محسن پسر حسن آقا رفت و شهید شد ، دوست داری منم برم مثل اون شهید بشم و بهت بگن پدر شهید .}

^{مادر گفت مرد دست از سرش بردار دوست نداره بره سربازی مگه زوره ، مسعود که داره مثل یه مرد کار می کنه و خرج 10 تا خانواده را هم می تونه بده پس خدمت به چه دردش می خوره ؟ آقا جون گفت تا نره خدمت این مرد نمی شه و .......}

^{با هزار بدبختی از دست آقا جون فرار کردم.}

^{به بچه ها گفتم ببینم اونا چی می گن : گفتم بیایید بریم خدمت و این 2 سال عین یه مرد خدمت کنیم و برگردیم و بچه ها گفتند زن و بچه هامون را چی کار کنیم ؟ منم گفتم نمی دونم ! ولی حق با بچه ها بود و بازم گفتم بی خیاله خدمت و آقا جون هر چند وقت یه 1 ساعت گیر می ده و بعد بی خیال میشه .}

^{یه روز ظهر با شلوار کردی و یه پیرهن مشکی دم در نشسته بودم و داشتم با بچه هام بازی می کردم که دو تا برادر بسیجی که خیلی هم ریش داشتند اومدند پیشم و گفتند ببخشید آقای مسعود ..... منزلشان کدام است ، منم فهمیدم که اونا اومدند سربازهای غایب را ببرند خدمت و منم گفتم من برادرشم خدا بیامرزتش ، رفته جبهه دو ماهه و چند روز پیش خبر شهادتش را آوردند و اونا هم بهم تسلیت گفتند و منم گفتم بذارید براتون چایی بیارم تا یه کم گرمتون بشه و سریع رفتم به محمد و علی و سعید زنگ زدم و گفتم از خونه نیایین بیرون اومدند ببرنمون خدمت ، بعد رفتم چایی را بهشون دادم و خوردند و رفتند .}

^{خدا اون روز بهم رحم کرد و بعد اومدم برای آقا جون تعریف کردم و خدا بیامرز کلی خندید .}

^{اواخر دی ماه بود که خبر شهادت عباس مکافات را برای خانواده اش آوردند و از بچه های جنوب شهر شنیده بودم که این آخرا خیلی مومن شده بود و به قول معروف شده بود مرد خدا .}

^{خیلی حرفه که آدم یک شبه بتونه شراب خوردن و مستی و مواد نفروختن را بذاره کنار و بره دنبال زندگیش و زن بگیره و بشه یه کارگر . واقعا انسانهایی مثل عباس را باید همیشه بیاد داشت .}

^{خیلی دلم سوخت وقتی عباس شهید شد و واقعیتش روم نشد برم بهشون تسلیت بگم ، چون روی نگاه کردن به زن و بچشو نداشتم و خیلی دوست داشتم باز هم می دیدمش و روی گلشو می بوسیدم و عباس آخر معرفت و انسانیت بود .}

^{زن عباس رو دیگه نرفتم ببینم و می دونستم یه دختر کوچیک داره و زنش چه طور می تونست که بچشو بزرگ کنه بدون دغدغه ......}

^{چند هفته بعد رفتم به یکی از بچه های جنوب شهر تهران که از دوستان مشترک من و عباس بود و بهش گفتم این پولارو ببر بده به زن عباس و بگو اینو یکی از دوستان عباس داده و طلبکار بوده عباس از من .}

^{به دوستم گفتم نگه من دادم و یه اسم از خودت بگو .}

^{با اون پول زن عباس تا چند سال می تونست بدون مشکل مالی زندگی کنه و دستشو جلوی نامرد جماعت دراز نکنه تا بعد از آن هم خدا بزرگ بود .}

^{از این یکنواختی خسته شده بودم و دوست داشتم و دوست داشتم کارم از این یکنواختی در بیاد و کار و زندگیمو محدود به این کار خونه نکنم و حرفمو به دوستانم هم زدم که سعید هم گفتند بیایید فراتر از زندگی تو ایران فکر کنیم گفتم چه طور ؟ گفت ما که الان سرمایه خوبی داریم بیایید بریم کانادا یا انگلیس ......}

^{واقعا فکر خوبی بود و منم خیلی دوست داشتم از این جنگ و ایران فرار کنم و برم اون ور آب و یه زندگی آرام داشته باشم .}

^{مشکل ما بازم نداشتن کارت پایان خدمت بود و قاچاقی هم که می رفتیم به ضررمون بود .}

^{کم کم داشتیم به عید سال 1362 نزدیک می شدیم و حسابی مشغول کار بودیم و یادمه 23 اسفند ماه بود که آقا جون گفت شال و کلاه کنیم بریم شمال و خانواده ی ما و خانواده ی صبا و ...... و یادمه 20 تا ماشین شدیم کلا رفتیم شمال تا خوش بگذرونیم .}

^{کارخونه را تعطیل کردیم و عیدی و حقوق و .... کارگرها را دادیم و تا 15 فروردین کارخونه را را تعطیل شد.}

^{در پناه حق}

^{یا حق}

ماجرای داماد شدن دوستانم ( پست چهاردهم )

salhaysokhteh — Sat, 20 Dec 2008 20:34:18 GMT

^{سلام : سلامی که به گرمای هر آنچه که تو گرم ترین می دانی اش .}

^{آبان ماه 1360:}

^{اوضاع ایران خیلی کلافم کرده بود و دوست نداشتم برم جنگ و بجنگم آخه منو چه به جنگ و خون ...... من که ساخته نشده بودم که برم جنگ .}

^{آقا جون فشار آورده بود که باید بری خدمت تا از وطن دفاع کنی و منم گوشم بدهکار نبود و سعید و محمد و علی هم دوست نداشتند برن خدمت .}

^{کارگاه را راه انداخته بودیم و از صبح تا شب تو کارگاه بودیم و با علمی که تو این چند سال کسب کرده بودیم تونستیم کارمون را رونق بدیم و حسابی داشتیم پیشرفت می کردیم و کاهامون را خوب بفروش می رسوندیم و تو چند ماه وضعمون از این رو به اون رو شد .}

^{محمد هم که تو کارگاه فقط نقش دکور داشت و همش تو فکر بود و منم می دونستم تو فکر آبجی زهره است و یه روز بعد از این که تو کارگاه کارمون تموم شد گفتم محمد بیا ماجرای خودت با زهره را زود حل کن و بیا خواستگاریش و اونم گفت منم تو این فکر بودم که همچین حرفی را به تو بگم که تو مرام را در حقم تمام کردی .}

^{به محمد گفتم که مبادا آبجی زهره را برنجونی و ناراحتش کنی اون وقت قید نون و نمک را می زنم و هر چی دیدی از چشم خودت دیدی و اونم گفت من دستم بشکنه که بخوام دست رو زهره بلند کنم و می دونستم هیچ وقت محمد این کار را نمی کنه و از صمیم قلب عاشقشه .}

^{شب یلدای زیبایی داشتیم کل خانواده دور هم جمع شده بودیم و لذت خاصی بهم دست می داد وقتی با خانواده ام مثل قدیما در کنار هم هستیم و حرف می زنیم و میوه می خوریم . بعد چند سال اولین باری بود که شب یلدا با خانواده ام هستم و شب طولانی بود .}

^{اوایل دیماه بود و یادمه هوا خیلی سرد بود که پدر و مادر محمد یه شب اومدند خواستگاری زهره و می دونستم که جواب مثبت را آقا جون میده .}

^{آقا جون گفت مسعود تو که با محمد چندین ساله دوستی به نظرت محمد می تونه که زهره را خوشبخت کنه منم گفتم محمد خیلی وفادار و چشم پاکه و این وفاداریش دنیایی ارزش داره .....}

^{آقا جون گفت چه طور مگه ؟ من گفتم ما چند سالی که تو انگلیس بودیم و دخترای خوشکل و تو دل برویی دور و برمون بود که محمد به خاطر عشقی که در دلش بود حتی به اون دخترا نگاهی هم نمی کرد و محمد خیلی چشم پاکه ، از دوران دبیرستان عاشق زهره بود و هیچ وقت به چشم هوس به زهره نگاه نکرد و این برای من که دوستشم دنیایی ارزش داره .}

^{محمد و زهره اون شب نامزد هم شدند و قرار شد ماه بعد عقد کنند و عید هم عروسی بگیرند .}

^{محمد و زهره هر شب با زهره تو برف قدم می زدند .}

^{خونواده ی ما خیلی خانواده ی روشن فکری بودند و معتقد بودند که نسبت انسانها ( محمد و زهره و .... ) را شناسنامه و عقد و ....... معلوم نمی کنه و دل معلوم می کنه که اینا چه نسبتی با هم دارند و اینم بگم چون افکار خانواده ام بخصوص پدرم پاک بود و همه چیز حتی روابط همه ی انسانها را پاک می دید .}

^{محمد و زهره بهمن ماه سال 1360 عقد کردند و با این که هوا سرد بود ولی محمد و زهره با گرمای عشق چندین سالشون محیط را گرم کرده بودند .}

^{پدر حسابی سنگ تموم گذاشت و جشن عقد زیبایی براشون گرفت و خیلی به دل پاکه آقا جونم حسودیم شد و صورته آقا جون را بوسیدم و گفتم خوش به حال خدا که بنده های پاکی مثل شما داره و آقا جون گفت چرا ؟ گفتم به خاطر این دست و دل بازیتون و دیدتون به همه که همه چیز را از دید مثبت می بینید و هر چه دارید به پای بچه هاتون می ریزید .}

^{آقا جون گفت مرسی ولی واقعیت این نیست که من پاک بودم ! یههو گفتم چه طور ؟ گفت من خیلی کثیف بودم و تمام وجودمو غرقه در گناه بود تا با مادرت آنشنا شدم و من وقتی با مادرت آشنا شم توبه کردم و همه چیزو یک شبه گذاشتم کنار و آدم شدم و به کمک مادرت به این پاکی رسیدم و خدا هم خیلی کمکم کرد و من بیشتر از سهمم خدا بهم کمک کرد و من هم باید به فکر خانواده ی خودم باشم .}

^{و سالها بعد که آقا جون فوت کرده بود دفتر چه ی خاطراتشو خوندم و به روح بزرگ آقا جون پی بردم و آقا جون برای افرادی که وضعشون بد بود همیشه کمک خرجی می داد و برای دختران بی بضاعت جهزیه و براشون عروسی می گرفت .}

^{خیلی از موضوع اصلی دور شدیم و برسیم به سر ما جرا .}

^{مراسم عقد تمام شد و آقا جون گیر داده بود باید بری خدمت و اگه نری میان میبرنت و منو می ترسوند که برم و منم عین خیالم نبود و می رفتم سر کار و خدا هم خیلی هوامون را داشت و حسابی کارمون گرفته بود و با دوستانی که در انگلیس پیدا کرده بودم نمونه کارهامون را فرستاده بودیم و دوستانم در انگلیس از کارمون خوشش اومده بود و سفارش های بالایی به ما داد ، حسابی خودمون را موفق میدیدیم و اوستا هم از این همه پیشرفت ما حسابی خوشحال شده بود و اوستا دیگه پیر شده بود و نقش نظارت را ایجاد می کرد و تمام کارها را ما 4 تایی انجام می دادیم و کارگاه را گسترش دادیم و کم کم دستگاههایی وارد کردیم و کارگاهمون تبدیل شده بود به یک شرکت کوچک که 50 پرسنل هم داشت .}

^{یه شب اوستا ما 4 تا را تو دفترش جمع کرد و گفت شما کارگاه را رونق دادید و این کارگاه حق شماست و و موفقیتشو مدیون زحمات شماست و ما هم گفتیم ما به خاطر زحماتمون مزدمون را گرفتیم چرا دیگه شرمندمون می کنی و گفت بذار کلامه آخرمو بگم من کسی را ندارم که بخوام کارگاهمو بهش بدم و این کارگاه هدیه ی من به شماست و رو به من کرد و گفت یادته روزی که داشتید از ایران می رفتید گفتم هدیه ای به شما سالها بعد میدم و اینم هدیه ی شما 4 تا . سعید گفت آخه هدیه به این بزرگی لایق ما نیست و اوستا گفت برید سر کارتون و هر چی می گم بگید چشم و ما هم گفتیم چشم اوستا .}

^{زندگی خیلی برام زیبا شده بود و کم کم داشتم از پیشرفت و موفقیت داشتم لذت می بردم و حسابی از کالا هایی را که تولید می کردیم را سریع و با کمی درده سر از ایران خارج می کردیم .}

^{کم کم داشتم به یک آرزوی چندین ساله جواب می دادمیعنی احداث یک جایگاه پمپ بنزین اختصاصی بود .}

^{با شرائط بد مملکت از احداث جایگاه منصرف شدم برای مدتی و با سرمایه ی کمی که تو دوران دانشجوی جمع کرده بودم و سرمایه زیادی که تو چند ماه جمع کرده بودم کمی فکر کردم وچند خانواده از همسایه هامون می خواستند ایران را ترک کردند و فرار کنند و من هم خونه هاشون را به قیمت خیلی پایین به نام صبا خریدم و چند تکه زمین تو تهران و کرج خریدم .}

^{کم کم داشتیم به عید نزدیک میشدیم و باید ترتیب یک عروسی خوب برای محمد و زهره را میدادیم .}

^{یادمه 5 فروردین 1361 عروسی زیبا و بیادماندی گرفتیم ولی حیف از خوانندگان زمون شاه خبری نبود و مجبور شدیم یک خواننده ی کوچه باراری بیاریم ، محمد هم خیلی از فامیلاشون را دعوت کرده بود و ما هم تمامی فامیلامون و همه ی کسانی که می شناختیم را دعوت کرده بودیم و خانواده ی آسو هم آمده بودند و استاد جاودان هم حالش خوب شده بود و آمده بود و اوستا هم آمده بود و فقط جای دوسته عزیزم عباس مکافات خالی بود که جای خالیشو تو جمع احساس می کردم و عزیز جون ( مادر بزرگم ) که فوت کرده بود و خیلی دوست داشت عروسی زهره را ببینه که عمرش کفاف نداد و خدا بیامرزتش.}

^{ماشینم را با گل رز سفید و قرمز داده بودیم تزئین کنند و حالا مونده بود ماشینم را برای مریم و علی ماشین عروس کنیم .}

^{حسابی رقصیدم و خیلی خوش بودیم و خوشحال بودم که بلاخره محمد به زهره رسید و برق شادی را تو چشمان جفتشون میدیدم و خوشحالیم قابل وصف بود که دو عاشق به وصالشون می رسند و بیشتر اوقات انسانها هیچ گاه به عشق اولشون نمی رسند ولی این موضوع خدا رو شکر برای ما پیش نیامد و همه ی ما به عشق اولمون رسیدیم و می دونم که اولین عشق انسان هیچ وقت فراموش نمی شه و نمادی از بهترین و پاک ترین و فراموش نشدنی ترین عشق تو دلش می مونه و امیدوارم که همه به عشق اولشون برسند .}

^{خیلی دوست داشتم حرفای تو دلمو به زبون بیارم ولی نمی تونم و اینم می دونم هیچ زندگی شبیه یکدیگه نیست و در مورد عشق و زندگی کلیشه ی مشخصی به نظر من وجود نداره که بخواد برای همه یکسان تکرار بشه . برای محمد ممکنه عشق توی یک نگاه معنی بده و برای زهره ممکنه عشق توی یک چشم انداز مشترک بخواد معنی بده و اما برای من عشق یک نیروی جاذبه است یک نیرویی است که من نتونم در مقابلش مقاومت بکنم .}

^{پدر محمد شراب چندین ساله ای را سر هر میز گذاشته بود و خیل هوس کردم یه لیوان شراب بخورم وآخرشم خودمو راضی کردم که هیچ وقت نباید توبه ام بشکونم و به شراب لب نزدم و یکی از مهمانها بهم گفت چته ؟ چرا نگاش می کنی بریزم تو یه لیوانه کمر باریک بنوشی و گفت حال خیلی خوب بهت می بخشه این شراب چندین ساله و اگه بخوری ، منم بهش گفتم بستگی داره به چه حالیش بگی خوب و حال من خیلی هم خوبه و همین حالی هم که دارم غنمیته . و خدا رو شکر می کنم تا الان توبه ام را نشکوندم و لب به شراب نزدم چون از فرداش می ترسم که جلوی خدا با چه روی برم ، خدا هم تا الان همیشه کمکم کرده .}

^{هوای بهاری زیبایی بود و درختا تازه شکوفه زده بودند و حسابی منو داداشام با هم رقصیدیم و یادمه فقط رقص میدیدیم و مستی .}

^{زن و شوهر های عاشق دست هم را گرفته بودند و می رقصیدند و مسن ترین عاشق جمع ما آقا جون و مادرم بود که می رقصیدند و شادی می کردند واقعا زمان قدیم چه قدر با نشاط بود و دل خوشی های مردم محدود نبود و آزادی خاصی بود.}

^{چه قدر زیبا بود وقتی آدم می دید دو عاشق دست در دست هم دارند می رقصند و همدیگرو عاشقانه نگاه می کنند .}

^{هیچ وقت عروسی زهره و سعید را یادم نرفت چون آقا جون پشت سرش خیلی گریه کرد و با این که خونه ی محمد و زهره روبروی منزل ما بود ولی آقا جون خیلی گریه کرد و زهره را خیلی دوست داشت و همیشه آقا جون دختراشو پیش خودش می خوابوند و دوست نداشت هیچ وقت تنهاش بذارن . آقا جون مثل ابر بهار گریه کرد ....}

^{یادمه سعید اشکای آقا جون را پاک کرد و گفت چرا گریه می کنید شما باید برای خوشبختیش دعا کنید نه این که گریه کنید و سعید آقا جونو با حرفاش آروم کرد و آقا جون به سعید گفت تا پدر نشی قدر وجود بچه ات را نمی فهمی .....}

^{اون شب همراه سعید و علی به همراه معشوقه هامون با موتور افتادیم افتادیم دنبال ماشین عروس و جلوی ماشین عروس تک چرخ می زدیم و چه روزهایی بود ایام جوانی .......}

^{بعد محمد و زهره روز بعدش با ماشین من یه هفته ماه عسل رفتند شمال .}

^{کم کم کیا و کیانا بزرگ می شدند و امین را هم خیلی دوست داشتند و به داشتن بچه هایی زیبا و سلامت افتخار می کردم و هر شب 3 تا بچه هامون را پیش خودمون می خوابوندیم و دوست نداشتم هیچ وقت دور از خانواده ام باشم و این آقا جونم گیر می داد هر روز که باید برم خدمت و منم می گفتم نه و هر روز ساعت 6 صبح که می رفتم کارگاه و اونم یه 10 دقیقه نصیحت صبح گاهیم می کرد تا روز بعد و حسابی گیر داده بود و منم گفتم باشه تو فکرشم و چند ماه دیگه می رم و آقا جون هم چند ماه گیر نمی داد .}

^{یه شب که داشتیم با بچه ها از کارگاه میومدیم مریم را دیدیم و به مریم گفتم نمی خوای عروس شی ؟ و چون باهم خیلی راحت بودیم و مثل خواهرم می موند گفت داداش مسعود من که از خدامه ولی علی هی امروز فردا می کنه و گفتم مبادا می خواد با کسی دیگه ازدواج کنه منم گفتم علی 30 سانتی کی بهش زن میده و از خداش باشه تو چند سال پای علی واستادیو انشا الله چند ماه دیگه عروسی می کنید ، بهش گفتم حسابی وضع علی خوب شده و تو این ماه میاد خواستگاریت و گفت مرسی داداش مسعود و خداحافظی کردیم و به راهمون ادامه دادیم . به علی گفتم چرا دختر مردم را قال گذاشتی و گفت من کسی را قال نذاشتم فقط من سربازی نرفتم و باباش مریمو نمی ده و گفتم تو حالا به بابات بگو و اونم گفت باشه و قرار شد هفته ی بعد برن خواستگاری .}

^{علی 30 سانتی ما هم به خواستگاری مریم رفت و جواب مثبت را گرفتند و قرار شد که تابستون ازدواج کنند و بعد علی بره سربازی .}

^{اون دو تا هم مثل هم لحظات زیبایی را با هم داشتند ولی یه چی داغونم کرد و این بود که بعد عروسی باید علی بره خدمت ولی من دوست نداشتم برم و دوست داشتیم همه ی کارهامون را با هم شروع و تمام کنیم .}

^{تو این مدت که کار می کردم صبح ها زود می رفتم و شبها دیر می آمدم خونه و حسابی از صبا و بچه هام بی خبر بودم و دیگه اون مسعود سابق نبودم که هر شب به عشق زن و بچه ام بیام خونه . تمام فکر و ذکرم شده بود سفارش هایی که گرفتارم ، پول و سرمایه و برام اولویت خاصی داشت و نارضایتی را تو چهره ی صبا می دیدم ولی به خاطر عشقی که به من و بچه هام داشت هیچ وقت از دستم گله نکرد و همیشه مهربون با من برخورد می کرد ولی مهربونیش از ته دل نبود و یه بغضی همراهش بود . یه شب انگار آقا جون به اوستا گفته بود که مسعود دیگه به زن و بچه هاش به خاطر وجود کارش بی توجه هست و من معمولا ساعت 11 از کارگاه و دیر تز از کارگر ها می رفتم و اوستا می دید با چه عشقی دارم کار می کنم و یههو وارد کارگاه شد ، صدام زد گفت مسعود بیا اینجا و منم رفتم گفتم بله اوستا ، گفت تو خونه و زندگی نداری هر روز تا دیر وقت اینجایی و منم گفتم دارم سفارش ها را چک می کنم تا مبادا ایراد داشته باشه و اوستا با لحن عصبانی گفت گور بابای مشتری و زندگی تو واجب تر از مشتریه و پول همیشه بدست میاد ولی لذتی که باید با خانواده ات در آن شریک باشی را هیچ وقت دیگه نمی تونی بدست بیاری و گفت باید طبق ساعت بیایی و طبق ساعت هم بری ؛ منم گفتم چشم و به حالت قهر از کارگاه زدم بیرون و از دست اوستا خیلی شاکی شدم و تو دلم گفتم به جای اینکه ازم تشکر کنه داره میگه زود برو خونه و ازش بدم اومد . و رفتم خونه و بدون اینکه شام بخورم گرفتم خوابیدم و صبح بچه ها آمدند دنبالم گفتند نمیایی و گفتم خوابم میاد و نمیادم و بچه ها رفتند کارگاه .}

^{تا لنگه ظهر گرفتم خوابیدم و حال و حوصله ی دیدن اون کارگاه و اوستا را نداشتم و طرفای ساعت 5 اوستا اومد خونمون و گفت مسعود از حرفای من ناراحتی که نیومدی کارگاه گفتم نه خوابم میومد و می دونست که دارم دروغ می گم و می دونست کارم را به همه چیز ترجیح میدم .}

^{بهم گفت از دستم ناراحت نباش من به خاطر خودت گفتم که عمر جوونیتو صرف پول نکنی و گفت پول همیشه هست ولی جوونی نیست . بهم گفت اول و آخرش این کارگاه برای شماست و با وجود این کارگاه شما تا آخر عمر پول دارید که بخورید بیا و یه کم منطقی باش و به صبا و بچه هات برس به خدا دوستت دارم که بهت این حرفارو می زنم و عمر رفته چیزی است که هیچ وقت بدست نمیاد و بیا و فقط به خاطر عشقت و بچه هات زندگی کن .}

^{یه کم فکر کردم و دیدم حرف اوستا واقعا حقه و گفتم اوستا حق با شماست و من جوونم و کله ام باد داره و ممنونم که راهنماییم کردی و گفت : می دونی پیری یعنی چی ؟ گفتم نه ! گفت پیری یعنی آدم از هیچ چیز لذت نمی بره و برو از جوونیت استفاده کن و لذت ببر و به خاطر اینکه خستگی این چند مدت از تنت در بیاد یه مدت برو شمال تا آب و هوات عوض بشه و منم گفتم چشم و همدیگرو بوسیدیم تا کدورتی بینمون نباشه .}

^{اون شب به خاطر یه مدتی که به خاطر کارم از صبا دور بودم از صبا معذرت خواهی کردم و و گفتم منو ببخش و اون گفت آدم کسی را که دوست داره از دستش ناراحت نمیشه ؛ به صبا گفتم همونی میشم که تو می خوای و صبا گفت همونی بشو که خودت می خوای .}

^{شب بار و بندیلمون را جمع کردیم و کلید ویلای داداش رضا را گرفتم و صبحه زود راه افتادیم که بریم شمال .}

^{تو راه شمال حسابی گفتیم و خندیدیم و ماشاالله بچه هامم بزرگ شده بودند و شیطون و انقدر شیطونی کردند و سرمون را گرم کردند که نفهمیدیم کی رسیدیم شمال .}

^{یه 10 روزی را تو شمال خوش گذروندیم و تفریح کردیم و گشتیم و حسابی حال و هوای صبا عوض شده بود و فقط امیدوار بودم که از دستم ناراحت نیست .}

^{تو راه برگشت صبا بهم گفت می خواد ادامه ادامه تحصیل بده و منم گفتم هر کاری دوست داشتی انجام بده و من مانع پیشرفتت نمی شم و نخواهم شد ؛ گفت می خوام واسه خودم یه شخص تحصیلکرده باشم و مثل خانواده ات دیدگاهم به زندگی با تحصیلات بالاتر عمیق تر بشه و منم گفتم ایولا .}

^{حالا این دفعه صبا گیر داده بود که برم خدمت و بهش گفتم از دست آقا جون خلاص میشم گیر تو میوفتم و مرگ من دیگه نگو برو خدمت و گفتم باشه دیگه نمی گم .}

^{وقتی که از شمال اومدیم خیلی میزون بودم و حسابی خستگی این همه مدت از تنم در اومده بود و آرامش خاصی باهام بود وقتی با صبا بودم و دیگه دوست نداشتم که دیگه ازش دور باشم .}

^{اوستا ساعت کاری را برای ما عوض کرده بود و گفته بود شما 7 صبح بیایید و 2 بعد از ظهر برید خونه و ما هم گفتیم چشم .}

^{10 تیر ماه 1361 بود که مراسم عقد و عروسی علی و مریم را برگزار کردیم و باز هم ماشین من ، ماشین عروس بود و باز با زر قرمز و سفید تزئینش کرده بودیم و باز شراب بود و باز مستی افرادی که فقط تو اون لحظه فکر مستی بودند .}

^{تو اون لحظه جوونی را دیدم که مست کرده و چشمای هیزی داشت که به آبجی کوچیکه ی من نگاه می کرد و دیدم نگاش پاک نیست و پر از هوس و نامردی است یه صوت زدم گفتم بیا اینجا و تو حال و هوای خودش نبود و همش داشت به آبجی من نگاه می کرد و خیلی ریختم بهم و رفتم پیشش و گفتم خوشگل پسر بیا بریم کارت دارم و بردمش بیرون و پرسیدم فامیل کی هستی اومدی اینجا و گفت داداش عروسم و می دونستم تو فامیلای ما و یا فامیلای سعید و یا محمد و علی چشم چرون و هیز نداریم . خواستم بزنمش دلم نیومد که تو شب عروسی خواهرش خاطره ی بدی داشته باشه و گفتم انشا الله خوشبخت بشن و گفت فدای تو .}

^{وقتی دیدم مستی از سرش پریده بهش گفتم منو یادت میاد و گفت آره ، تو همونی بودی که بهم تبریک گفتی و منم گفتم آره و بعد بهش گفتم می خواستم بزنمت تا با آسفالت یکی بشه صورتت با پر رویی گفت واس چی منم گفتم واسه نگاههای هیزت به خواهرم و حالا که پر رویی و ادب و ناموس سرت نمیشه بیا بریم کارت دارم و بردمش بیرون و تا جا داشت یه گوش مالی حسابی بهش دادم ، تا به ناموس مردم نگاه نکنه و چشماشو پاک کنه .}

^{عروسی علی هم طبق معمول رفتیم دنبالش با موتور و تک چرخ زدیم و واقعا خیلی خوشحال بودم که تونستن دوستام مثل من داماد بشن .}

^{دوستان عزیز واسم دعا کنید آخه قراره چند روز دیگه برم زیر تیغ جراح و عمل کنم و اگه عمری باقی موند و خدا دوسمون داشت زنده موندیم ماجرای سربازی و ........ را براتون تعریف می کنم و خواهشا برام دعا کنید که زنده بمونم چون دوستن دارم پسرکوچیکمو داماد کنم .}

^{یاد حرف دوستی در مورد مرگ افتادم :}

^{یه دوستی داشتم به نام سید که یه بار ازش پرسیدم مرگ چه شکلی است ؟ گفت همون طور که زندگی کردی اگه خوب بوده خوب هم میمیری .}

^{یا حق}

ماجرای آمدن ما به ایران و جشن عروسی سعید ( پست سیزدهم )

salhaysokhteh — Thu, 20 Nov 2008 20:29:18 GMT

^{سلام به دوستان عزیزم :}

^{طبق قولی که به شما داده بودم قراره که ماجرای خواستگاری سعید را براتون بگم .}

^{سعید به پدر و مادرش زنگ زد و گفت که می خواد با دختری ازدواج کنه و قراره با من بره خواستگاری و پدر و مادر سعید هم گفته بودند که دختری که تو می پسندی برای ما عزیز و قابل احترام است و گفته بودند شرائط ایران خیلی بد است و اونا نمی تونن بیایند انگلیس و ریش و قیچی را دادند دسته ما .}

^{تو اونجا من چون بیشتر با پدر سارا جور بودم رفتم و گفتم اگه اجازه بدید برای شب بیاییم خونتون و اونم از ماجرای سعید و سارا خبر نداشت و گفت خوش اومدید و خیال کرد اومدیم دور هم باشیم و بخندیم .}

^{شب شد و من و سعید و صبا رفتیم خونه ی پدر سارا و بچه ها را سپردیم به محمد و علی تا مراقبشون باشند . محمد و علی هم خیلی دوست داشتند با ما همراه باشند ولی چون بحث امشب ما در مورد خواستگاری بود و خواستیم جدی باشیم اون شب محمد و علی نیومدند اگه هم میومدند حرفامون گل می نداخت و نمی تونستیم به بحث اصلی برسیم .}

^{پدر سارا خیلی تعجب کرد و گفت پس چرا شماها فقط اومدید ؟ ما هم گفتیم حالا بذار بیاییم تو ، توضیح می دیم .}

^{من تا حالا برای کسی خواستگاری نرفته بودم و نمی دونستم چی بگم و گفتم موضوع اینه که اومدیم خواستگاری سارا !}

^{پدر سارا یه کم تعجب کرد و گفت حالا برای کی ؟ گفتم برای سعید .}

^{پدر سارا ، سعید را خیلی دوست داشت و به نظر من چه کسی بهتر از سعید برای سارا !}

^{من گفتم جواب جفتشون مثبت است و مشکلی جز نظر شما نداریم و اونم گفت مبارکه و من کسی جز سارا ندارم و آرزوی اول و آخر من خوشبختی سارا است و اومد صورت مهربان سعید را بوسید گفت مبارکه ، همه دست زدیم و منم جو گرفت و سوت زدم و خلاصه شبی بیادماندنی برای من بود و پدر سارا گیر داد تواین شب چرا محمد و علی و بچه ها نیستند وباید اونا هم بیان . ماشین بابای سارا را گرفتم و رفتم اونا رو هم آوردم و یادمه تا ساعت 3 شب گفتیم و خندیدیم .}

^{سعید و سارا چند روز بعد نامزد شدند و صبا هم بچه ای حامله بود .}

^{روز بسیار زیبا و با شکوهی بود یادمه همگی رفتیم حلقه خریدیم و شب تو رستوران پدر سارا جشنی گرفتیم و سارا باید مسلمان می شد و و قرار شد بعد از اتمام درسمون بیاییم سارا هم با ما بیاد ایران و جشن عروسی را ایران بگیریم .}

^{تو انگلیس سارا و پدرش تنها بودند و کسی را نداشتند جز ما و همه ی اقوامشان اسراییل بودند .}

^{سعید دوران نامزدی زیبایی داشت و با سارا تک تک ثانیه هاشو می گذروند و فقط موقعی که درس داشت می رفت دانشگاه و بعد می رفت رستوران و من و محمد و علی به پدر سارا گفته بودیم ما به جای سعید هم کار می کنیم و بذار اونا خوش باشن وپدر سارا هم حرفی نداشت و دوست داشت سعید با سارا باشه .}

^{خیلی به سعید حسودیم شد و واقعا" عاشق واقعی بود و هر طور بود دوست داشت رویایی ترین لحظه ها را سارا داشته باشه .}

^{یادمه یه شب همگی دور هم جمع شده بودیم و داشتیم حرف می زدیم و گفتم سعید یادته که گفتی به عشق زمینی اعتقاد نداری ؟ پس چرا عاشق شدی ........}

^{سعید حرف زیبایی زد و گفت من یه عمر دنبال آرامش بودم و همیشه هم آرامش داشتم و دارم ولی وقتی که سارا را برای اولین بار در دانشگاه دیدمش آرامشم چند برابر شد و حسی عجیب وجودمو پر کرد و نمی دونستم این حس چیه و بعد ها فهمیدم بهش می گن عشق . و ای کاش وقتی سارا را برای اولین بار می دیدمش بهش می گفتم و الان حداقل چندسال با سارا بودم و خاطره داشتم و الانم خدا را شکر که به کمک شما تونستم به عشقم برسم .}

^{در کل سعید واقعا عاشق و دلباخته بود و اون عشق واقعی را الان داشت.}

^{سعید همیشه می گفت یک عشق می خوام برای زندگی آرومم و سارا اینو برای من بوجود آورد .}

^{به سعید یه روز گفتم الان که سارا را داری اوضاع درونت چه وره ؟ گفت حال و هوای اوضاع درون را شرائط برای انسان ایجاد می کنه و. خیلی خوبم و غیر قابل وصف .}

^{کم کم داشتیم به آخرای سال 1359 می رسیدیم و خیلی دوست داشتم که بیاییم ایران و خانواده هامون را ببینیم ولی باید چند ماه دیگه هم صبر می کردیم تا بتونیم چند واحد دیگمون را پاس کنیم و بعد بیاییم ایران .}

^{عید 1360 بود و ما هم برای خودمون تو آپارتمانمون هفت سین چیدیم و سال تحویل را با هم بودیم و واقعا خیلی بهمون خوش گذشت و همه به سعید و سارا هدیه دادند .من و صبا هم برای سعید و سارا دو تا زنجیر طلا براشون خریدیم و به سعید گفتم لیاقت تو بیشتر از این کادو هاست و انشا الله وضعم که بهتر شد بهترین چیز را برای تو می خرم .}

^{چرخ و فلک زندگی ما هم همین طوری داشت تو غربت می گذشت که آخرین نامه ی عباس به دستم رسید و دیگه نامه ای از عباس به دستم نرسید :}

^{خلاصه ای از نامه ی عباس مکافات برای من :}

^{وضع کشورمون خیلی ناجوره ،شاه رفته ، مملکت خیلی اوضاعش بده و کاباره ها و کافه ها را بستند . منم که 25 سالمه و خدمت نرفتم و الان هم باید برم خدمت و از جان و مال و حفظ ناموسم قدمی بزارم و .....}

^{و دیگه نامه ای از عباس به دستم نرسید .}

^{یادمه پنجم خرداد 1360 بود که صبا پسری به دنیا آورد و اسمشو گذاشتیم امین .}

^{امین هم مثل بچه های دیگم چشمانش سبز بود.}

^{مدرک دکترای برقم را در 14مرداد 1360 گرفتم و یادمه اون روز خیلی خوشحال بودیم و قرار بود بیاییم ایران و این بار همسفرمون سارا و امین بودند و پدر سارا هم قرار شد ماه بعد بیاد ایران و جشن عروسی را بگیریم .}

^{شهریور ماه 1360 به ایران برگشتیم و اوضاع ایران هم خیلی خیلی بد بود و از اومدنم پشیمون شدم و وقتی رسیدیم فرودگاه خیلی ها اومده بودند به دیدارمون و وقتی آقا جون و مادرم را دیدم پریدم بقلش و آقا جون پیر شده بود و رفتم دستاشو بوسیدم و هر چی داشتم از محبت های آقاجون ، مادرم و اطرافیانم داشتم و با همگی روبوسی کردم .}

^{دیدم یک آقایی نشسته تو گوشه ی سالن وقتی که یه کم دقت کردم دیدم اوستا است ( صاحب کارگاهی که کار می کردیم ) و رفتم جلو و پریدم بغلش و اوستا خیلی گریه کردم تو بقلم و گفت از وقتی که شماها رفتید منم در کارگاه را بستم و انتظار می کشیدم تا شماها بیایید و گفت یادته که گفتی وقتی بیام بازم تو کارگاه کار می کنیم ، حالا سر قولت هستی ؟ منم گفتم نوکرتم اوستا چند روزدیگه در کارگاه را باز می کنیم و بازم من شاگردتم و شما اوستامی و دیگه گریه نکن .}

^{چشمامو خیلی این ور و اون ور چرخوندم ولی استاد محرم جاودان را ندیدم و خیلی ناراحت شدم که چرا اون نیومده ! و از داداش رضا سوال کردم استاد جاودان کجاست ؟ چرا نیومده ؟ گفت استاد بیمارستان است و قلبش ناراحته .}

^{تو جمع آسو و خانواده اش به همراه شوهرش آمده بودند به دیدار ما وقتی آسو را دیدم آمد جلو و چون مثل خواهرام دوسش داشتم با هم روبوسی کردیم .}

^{داداش مهدی وحسین هم ازدواج کرده بودم و با زن داداشام روبوسی کردم و چند تا بچه داشتند .}

^{سارا هم که عروس جدید خانواده ی سعید بود را همه باهاش روبوسی کردند و به سعید برای انتخاب همچین دختری تبریک گفتند .}

^{و بعد امین ( پسرم که تازه به دنیا آمده بود ) را به مادرم نشون دادم و همه که پسرمو دیدند گفتند چقدر خوشگله و چشم نخوره و براش اسفند دود کنید .}

^{محمد همش با آبجیم چشم تو چشم هم بودند و آبجی زهره ام خیلی خوشحال بود که محمد را می بینه و می دونست که به زودی باید محمد بیاد خواستگاری اش .}

^{مریم معشوقه ی علی هم اومده بود و اونا هم حسابی با هم خوش و بش می کردند و خیلی همدیگرو دوست داشتند .}

^{فقط جای عباس مکافات خالی بود و عزیز جونم که به رحمت خدا رفته بود خالی بود .}

^{بعد 1 ساعت روبوسی کردن و با خانواده و دوستان آمدیم خونه و بعد پدرم جلوی پای ما چند تا گوسفند قربونی کرد و همگی شام مهمان خانه ی ما بودیم و پدرم حسابی سنگ تموم گذاشته بود و حسابی شب زیبایی بود ولی وضع ایران خیلی حالمو گرفته بود و مجبور بودم برم خدمت .}

^{ساعت از نیمه های شب هم گذشته بود و تازه مهمون ها رفته بودند و من هم با اینکه خیلی خسته بودم ولی دلم تنگ شده بود واسه کوچه های تهرون و موتور سواری و تک چرخ زدن .}

^{موتورم را برداشتم و با صبا رفتیم موتور سواری و تک چرخ زدن و چند ساعت گشتیم و حسابی دلم باز شد و اومدیم خونه و گرفتیم خوابیدیم و ساعت 2 بعد از ظهر ، بعد بیدار شدم و همگی رفتیم ملاقات استاد جاودان و وقتی ما را دید خیلی خوشحال شد و گفت تا چند روز دیگه از بیمارستان مرخص میشم .}

^{بعد رفتیم دم خونه ی اوستا و کلیدها را گرفتیم و رفتیم کارگاه را راه بندازیم که اوستا گفت مسعود جان شما باید برید خدمت و گفت من چند سال که تحمل کردم باز هم تحمل می کنم و صبر می کنم تا شما برید خدمت و برگردید و ما هم گفتیم چشم .}

^{1 ماه گذشت و قرار بود که پدر سارا بیاد ایران و ما هم مقدمات جشن عروسی را آماده کرده بودیم .}

^{با آمدن پدر سارا جشن عقد و عروسی بسیار با شکوهی برای سعید راه انداختیم و که تو یادها باقی بمونه و تو مراسم عقد و عروسی حسابی سنگ تموم گذاشتیم و یادمه همش منو محمد و علی می رقصیدیم و حسابی مجلسو گرم نگه داشته بودیم ، به مهمونا که تعداداشون بالای هزار نفر بود پذیرایی کردیم و و ماشینمو ماشین عروس کرده بودم و منو صبا ، محمد و آبجی زهره ام ، علی و مریم با موتورهامون ماشین عروس را دوره کرده بودیم و همش بوق می زدیم و ماشینای دیگه هم پشت سرمون و بوق می زدند و چند ساعت تو خیابونا گشتیم و بعد سعید و سارا رفتند خونه ی خودشون تا زندگیشون را شروع کنند .}

^{پدر سارا هم رفت انگلیس تا رستورانش را بفروشد و برای همیشه بیاد ایران ، چون نمی تونست دوری دخترش را تحمل کنه .}

^{واقعا شب عروسی سعید زیبا و بیادماندنی بود و هیچ وقت عروسی سعید از یاد من و کسانی که در جشن عروسی سعید شرکت کرده نخواهد رفت .}

^{به امید وصال همه ی عاشقان}

^{یا حق}

نامه ای از عباس مکافات برای من و عاشق شدن سعید ( پست دوازدهم )

salhaysokhteh — Tue, 21 Oct 2008 20:31:18 GMT

^{با سلام به دوستان عزیزم :}

^{اواخر سال 1358 بود و ما فوق لیسانسمون را گرفتیم و بچه ها باز تصمیم گرفته بودند که ادامه تحصیل بدن و منم با تصمیم بچه ها موافقت کردم و گفتم منم می خونم و می دونستم اگه برگردم ایران باید برم خدمت سربازی و اوضاع مملکتمون هم بد بود گفتم بمونم و درسمو بخونم .}

^{سارا باز هم ادامه تحصیل می خواست داد ولی دانشگاهامون با هم فاصله داشتند ولی باز هم به دیدنمون میاد و به صبا و بچه ها سر می زد .}

^{ولی افسوس که نواس غزالی دیگه کنارمون نبود و دیگه نمی خواست ادامه تحصیل بده و رفت عراق و نواس آدرس منزلشو به ما داد و گفت یه بار باید بیایید عراق منزل ما و قول دادیم که یه روزی میاییم .}

^{با نواس غزالی خاطرات خوبی داشتیم و مثل سعید و محمد و علی دوستش داشتم و انسانی خون گرم و حرمت نون و نمک را همیشه حفظ می کرد و واقعا انسان پاکی بود که من روی سرش قسم می خورم .}

^{به سختی تونستیم دانشگاهی پیدا کنیم و آزمون ورودی سختی داشت ولی خدا کمکمون کرد و تونستیم وارد دانشگاهی در انگلستان بشیم و بتونیم ادامه تحصیل بدیم .}

^{این دفعه به اجبار و تحمیل درس خوندم چون اوضاع ایران خراب بود و درس خوندنو ترجیح دادم و دلمم برای آقا جون و مادرم تنگ شده بود و چند سال بود ندیده بودمشون .}

^{یه روز به داداش رضا زنگ زد و گفتم همگی بیایید اینجا و با حرفم موافقت کرد و گفت من دوست دارم بیام ولی آقا جون و مامان را چیکار کنم ؟ گفتم یه طور راضیشون کن بیان ولی آقا جون و مامان دلشون نمی خواد بیان اونجا و تو مرام داداش رضا هم نامردی نبود که تنهاشون بذاره .}

^{به صبا یه چند رو بعدش زنگ زدم و گفتم که میایی اینجا و گفت دلم می خواد و در اولین فرصت میام .}

^{دیگه شرایطم مثل قبل نبود و برای خودم پس اندازی داشتم و حسابی می تونستم به صبا برسم . و یه آپارتمان شیک و خوب اجاره کردم تا صبا راحت باشه و مقداری وسایل به سلیقه خودم خریدم و می دونستم که صبا خوشش میاد.}

^{اوایل سال 1359 بود که صبا و بچه هام با کمک داداش رضا و با هزار بدبختی تونست بیاد انگلیس و من هم از اومدنش خیلی خوشحال شدم و باز هم با دوستانم رفتیم به فرودگاه و دیگه بچه هام در آغوش صبا نبودند و راه می رفتند و حسابی خوشگل شده بودند و وقتی منو دیدند چسبیدند به صبا و نیومدند بقل من و منم حسابی ضد حال خوردم که چرا نیومدند بقل من !}

^{دوستانم من و صبا را تا آپارتمانمون همراهی کردند و رفتند .}

^{بچه هام دیگه خجالت نکشیدند و روشون باز شد و احساس غریبی نمی کردند و بعد اومدند پیشم و اون شب بچه هام تو بغل ما خوابیدند و اون شب با آرامش بیشتری خوابم برد و وقتی که صبا پیشم نبود نمی تونستم خوب بخوابم ولی نمی دونم چرا وقتی صبا در کنارم بود انگار آرامش پیدا می کردم .}

^{طبق معمول کار می کردم و درس می خوندم .}

^{گاهی شبا هم که پدر سارا می گفت به خانمت بگو بیاد اینجا و شام را در اینجا بخورید و خدایی از معرفتش خوشم میومد خدا بیامرزتش که تو غربت خیلی بهم محبت کرد .}

^{یه روز در عین ناباوری نامه ای از ایران به دستم رسید و اصلا باورم نمی شد که عباس مکافات هنوز به یادم باشه .}

^{خلاصه ای از نامه ی عباس برای من :}

^{عباس دوست عزیزم که بچه ی شوش بود و برام نوشته بود که خیلی بی معرفت هستی و گفته بود ناسلامتی ما با هم نون و نمک خورده بودیم و نوشته بود آدرس منزلتو ازداداشت گرفتم و گفت می دونم الان برای خودت آدم تحصیلکرده ای هستی و نوشته بود درسته که تا سوم راهنمایی سواد دارم ولی وقتی با یکی نون و نمک بخورم و دست رفاقت بدم همیشه به یادش هستم و نوشته بود که دوست داشتم مثل شما می تونستم درس می خوندم ولی تو درس خوندی انگار ما خوندیم و نوشته بود چند خبر خوش دیگه ، توبه کردم ، خلاف نمی کنم ، نماز می خونم ، مست نمی کنم و سیگار نمی کشم . خبر خوب دیگه ای برات دارم و اینکه ازدواج کردم و زن خوبی دارم و چند ماه دیگه دخترم به دنیا میاد و دوست دارم اون بتونه مثل خانواده ی شما تحصیلکرده باشه و همیشه بدون هر جا باشی دوستت دارم ولی همیشه معرفت داشته باش و دوستای قدیمت را فراموش نکن ، گفته بود به خانمم گفتم که دوستی دارم که تو انگلیسه ولی باورش نمی شه که من همچین دوستی داشته باشم و می گه تو دروغ می گی و همچین دوستی ندارم .می دونم که دیگه نمیایی ایران و اونجا بهت خوش می گذره ولی دوست دارم یک بار دیگه ببینمت پس خداحافظی نمی کنم و می گم به امید دیدار .}

^{وقتی که نامه ی عباس را خوندم واقعا از خودم بدم اومد و گریه ام گرفت و به خودم افتخار کردم که دوست خوب و دل پاکی مثل عباس دارم . من خیال می کردم ته مرام و معرفتم ولی عباس با نامه اش منو شرمنده کرد وبعد براش نامه ای نوشتم و ماجرای معتاد شدن و .... را براش تعریف کردم و گفتم اینجا انقدر مشکل دارم که همه را فراموش کردم ولی تو دلم بیادتم و انشا الله روزی میام ایران و روی گل ماهت را می بوسم .}

^{خدا عباس را بیامرزد و الان سالهاست که شهید شده و خدا بیامرزتش.}

^{تو همین جا می گم بچه های جنوب شهر خیلی با معرفت هستند و از همین جا دست تک تکشون را می بوسم .}

^{زندگی و عمرمون کم کم داشت می گذشت و هیچ وقت یادم نمیاد برای کیا و کیانا اسباب بازی و یا وسیله ای سرگرم کننده خریده باشم و بیشتر وقتا که از سر کار میومدم خودم باهاشون بازی می کردم و می خوابیدم تا از سر و کول من برند بالا . همیشه یادمه که وقتی از سر کار میومدم و تو کوچه به پنجره ی خونمون نگاه می کردم کیا و کیانا منتظره من بودند تا من بیام و وقتی منو می دیدند بدو بدو می آمدند تا باهاشون بازی کنم ....}

^{واقعا وقتی صبا و بچه هامو می دیدم خستگی کار و درس برام معنایی نداشت و واقعا چه روزگار خوشی بود یادش بخیر ...}

^{ما تو انگلیس فقط سارا و پدر بزرگوارشو داشتیم .}

^{سارا انگار چیزی می خواست به من بگه که نتونست و چند بار گفت مسعود گفتم چیه ؟ گفت بعدا" بهت می گم هیچ چی .}

^{سعید هم اون سعید سابق نبود و آشفته بود یه حسی بهم گفت اینا دو تا عاشق هم هستند ولی سعید چون خجالتی است نمی تونه به کسی بگه و یه شب که سعید اومده بود خونه ی ما و من هم بچه ها را برده بودم بیرون تا براشون یه کم خوراکی بخرم و اومده بود به صبا گفته بود من تو این چند سال عاشق سارا شدم و خجالت می کشم به سارا بگم و می ترسم اون از من خوشش نیاد و من تا وقتی که اونجام روی نگاه کردن تو صورتشو نداشته باشم و صبا گفت به سارا می گم ببینم نظر اون چیه ؟ و گفت کمکت می کنم تا بهش برسی ولی یادت هست روزی که گفتی عشق چیه و من هیچ وقت عاشق نمی شم و سعید گفت حالا یه چیزی گفتتم حالا جدی نگیر و.....}

^{من رسیده بودم خونه صبا اومد جلو و گفت سعید اومده بود و گفتم تنها گفت آره . گفتم سعید از این اخلاقا نداشت که تنها اینجا بیاد ، گفتم حالا چی کار داشت گفت : عاشق شده و عاشق سارا .}

^{اصلا باورم نمی شد که سعید هم یه روز عاشق بشه اما شد ....}

^{سارا به چشم خواهری از همه لحاظ مناسب سعید بود و مهم این بود که سارا و سعید عاشق هم شده بودند و سعید خجالتی ما هم خجالت می کشیده که به کسی بگه و راز عشقشو چند سال تو سینه حبس کنه ......}

^{صبا به سارا گفت و سارا هم عاشق سعید بوده ولی مثل سعید روش نمی شده بگه و سعید شب باز اومد خونمون و از ما تشکر کرد و گفت خوب شد به شما گفتم ...}

^{در کل سعید خیلی شاد و شنگول بود و انشا الله ماجرای خواستگاری سعید را براتون می نویسم .}

^{دیگه خداوکیلی دستم خسته شد و دوست داشتم سریع ادامه ی خاطراتو بنویسم و امیدوارم که هر جای این کره ی خاکی هستید دلاتون دریایی باشه ......}

^{به امید آرزوی موفقیت برای شما سروران گرامی}

^{یا حق}

خاطره ای از دوران کودکی و...... ( پست یازدهم )

salhaysokhteh — Sun, 21 Sep 2008 21:30:18 GMT

^{سلام دوستان :}

^{زندگی آنقدر با انسان بازی در میاره که نمی فهمه این زندگیه یا بازی مار و پله ؟}

^{از زندگی خسته شده بودم و حسابی شاکی از زمونه که منو از وطنم دور کرده بود که چشمم به نوشته ای افتاد که باز منو به یاد خدا انداخت و یه کم دلم آروم گرفت ( درویشی از ابوسعید ابوالخیر پرسید خدا را در کجا طلب کنم ؟ گفت : کجایش جستی که نیافتی )}

^{یه دفعه چشمامو بستم و رفتم تو عالم دوران دبستان :}

^{یه روز سرد زمستون که خواب مونده بودم و دیر رسیدم به دبستان و آقای معلم هم هنوز نیومده بود و تو کلاس محمد و علی با یک پسره دعوایی به پا کرده بودند منم رفتم سمت بخاری نفتی تا خودمو گرم کنم که آقای ناظم که صدای دعوا را شنیده بود اومد سمت کلاس ما و تا چشمش به من افتاد گوشمو پیچوند و منو برد تو دفتر که با صدای معترض گفتم گوشمو ول کن و گفت تو کلاس دعوا راه انداختی باید تو آدم بشی و نذاشت من حرف بزنم و سریع منو برد دفتر و با ترکه به جفت دست و پاهام زد و منم بغض گلومو گرفت ولی از روی غرور گریه نکردم ؛محمد و علی اومدند دفتر و گفتند ما بودیم که اون پسره را زدیم و مسعود همین الان از خونه اومده بود و این دفعه اون دعوا را شروع نکرده و منم که حسابی دست و پاهام درد می کرد آقای ناظم اومد جلو و از من معذرت خواهی کرد و با پر رویی تمام گفت دفعه ی بعد که دعوا کردی نمی زنمت ؟ خوبه ؟}

^{منم گفتم شاید دیگه من هیچ وقت تو دبستان دعوا نکنم و اون وقت من از شما یه فلک طلب دارم و ناظم هم گفت برو گمشو .آقای ناظم داد زد و منم اداشو در آوردم و گفتم به داداشام می گم حسابتو برسن و می دونست داداشام اگه بیان مدرسه حسابی حالشو می گیرن .}

^{اون روز محمد و علی به جای کتکی که به جاشون اشتباهی خورده بودم کلی برام خوراکی خریدند و حسابی به قول معروف خرم کردند ....}

^{اون روز دست و پاهام خیلی درد می کرد و گفتم اگه به مادرم بگم مادرم ناراحت می شه و گفتم برم به داداشام بگم و به داداشام گفتم دستو پام درد می کنه و گفتند چرا ؟ موضوع دبستان را براشون تعریف کردم و گفتند فردا میاییم دبستان و حال ناظمتون را می گیریم و منم با افتخار صورتشون را بوسیدم و بعد داداش حسین گفت برو بخواب تا فردا صبح ناظمتون را آدم می کنیم .}

^{صبح با اعتماد به نفس و با غرور با داداشام رفتم دبستان و با داداشام رفتیم تو دفتر و داداش رضا گفت مسعود تو برو بیرون ، تا ما آقای ناظم یه کم صحبت مردونه بکنیم و داداشام حسابی با حرفاش حاله آقای ناظم را گرفتند طوری که وقتی هم دعوا می کردم و با بچه های پر رو کتک کاری می کردم ناظم منو تنبیه نمی کرد و هر وقت منو می دید می گفت به داداشات سلام مخصوص برسون .....}

^{خدا آقای ناظم را بیامرزه و ما رو هم بخشیده باشه که این قدر اذیتش کردیم آخه از دست بچه های مدرسه سکته کرد و عمرشو داد به عزراییل.}

^{دیگه کم کم بریم سراغ ادامه ی ماجرا :}

^{همه ی دوستانم( سعید ؛ محمد ؛علی ؛ نواس غزالی و سارا) برای ملاقات صبا و بچه آمده بودند فرودگاه}

^{صبا و بچه ها اومدند و ما رفتیم ملاقاتشون .}

^{پرید بقلمو با من روبوسی کرد و گفت دلم واست تنگ شده بود و منم گفتم همچنین و بعد بچه هامو بقل کردم و بیشتر دلم واسه بچه هام تنگ شده بوده بود و ماشاالله زیبا و خوشگل شده بودند.}

^{بعد فرودگاه به اصرار سارا رفتیم رستوران بابای سارا و حسابی از ما پذیرایی کردند و بعد هم گفتم صبا خسته است و رفتیم آپارتمانمون که تازه اجاره کرده بودیم و می دونستم که صبا از جاهای کوچیک خوشش نمیاد ولی هیچی نگفت و گفت دستت درد نکنه که برام همچین آپارتمانی گرفتی ....}

^{من روزهایی که کلاس داشتم را دانشگاه می رفتم و بقیشو تو رستوران کار می کردم و فقط یک روز تو هفته تعطیل بودم ؛ ساعت 8 شب می رسیدم خونه و خسته داغون از فشارهای کار و درس ، ولی با لب خندون میومدم خونه تا صبا ناراحت نشه و تا ساعت 12 با صبا بودم و با هم حرف می زدیم و گاهی شبا با صبا می رفتیم تو شهر و می گشتیم و یادم نمیاد یه روز صبا منو با بد اخلاقی و یا چهره ی داغون دیده باشه و همش بهش محبت می کردم تا مبادا دوری خانواده اذیتش کنه ؛ بعضی از شب ها سعید و محمد و علی می اومدند خونه ی ما تا نیمه های شب با هم بودیم .}

^{کم کم زندگی و عمر ما هم داشت می گذشت و منم کم کم با شرائط جور شده بودم و حسابی کار می کردم و زندگی خوبی را برای خانواده ام در آینده ای نه چندان دور می دیدم .}

^{یه شب داداش رضا به خوابگاه زنگ زد و من هم تو آپارتمانم بودم و به بچه ها خبر داده بود که عزیز جون ( مادر بزرگم ) فوت کرده .}

^{بچه ها صبح بهم یه طوری گفتند که ناراحت نشم ، منم گریم گرفت و اون روز تو کلاس حالم خیلی گرفته بود و حس و حال درس خوندن هم که نداشتم و به زور تو کلاس موندم و دوست داشتم بیام ایران و تو مراسم باشم ولی شرائط کشور ایران هم ناجور بود و گفتم بیخیال شم و همین جا واسه روحش یه فاتحه می فرستم و با رفتن من نه اون زنده می شه .}

^{شب که اومدم خونه و به صبا گفتم که عزیز جون فوت کرده و خیلی ناراحت شد و اون شب صبا کلی گریه کرد و صبا خیلی عزیز جونو دوست داشت .}

^{اون شب محمد و علی و سعید و نواس و سارا اومدند خونمون من که غرورم اجازه نداد تو جمع خودمو سبک کنم و گریه کنم و غصه ها مو می ریخیتم تو خودم و سارا هم پیش صبا بود و صبا رو دلداری می داد .....}

^{بازم دم سارا گرم که صبا را آروم کرد و البته اینم بگم صبا و سارا زبون هم را نمی فهمیدند و فقط سارا ، صبا را تو آغوش گرفته بود و صبا هم تا جا داشت گریه می کرد ....}

^{بچه هامم که دمشون گرم و انقدر شیطون بودند و من و دوستانمو سرگرم کرده بودند که من اصلا اون لحظه یادم رفت که عزیز جونی هم بوده و الان فوت کرده .......}

^{در کل گفتم بی خیالی طی کنم و با غصه ی من هیچ چی عوض نمی شه .....}

^{طبیعت خیلی بی رحمه ......}

^{هر کی رو دوست داری ازت می گیره .}

^{باز هم معرفت دوستانم که همیشه پشتم بودند و نذاشتند که غصه بخورم .}

^{کم کم صبا خودشو با شرائط جور کرد ولی معلوم بود که دلتنگه و دوست داشت که برگرده ولی خجالت می کشید که بگه که می خواد برگرده ......}

^{یک شب که طبق معمول من و صبا با هم تنها بودیم و داشتیم با هم درد و دل می کردیم بهم گفت که دلش تنگ شده و دوست داره برگرده ایران من هم گفتم هر جور دوست داری و راحتی تو راحتی منه و برای صبا و بچه ها بلیط گرفتیم .....}

^{صبا و بچه هام را با یه پرواز غیر مستقیم فرستادم ایران ....}

^{بعد از رفتن صبا ، آپارتمان را پس دادم و رفتم خوابگاه پیش بچه ها و خیلی خوشحال شدم که صبا از پیشم رفته چون واقعا تو اینجا احساس غربت می کرد و دوست داشت برگرده و منم دوست داشتم اون راحت باشه و دوست نداشتم که از پدر و مادرش دور باشه ؛ همیشه راحتی خانواده ام راحتی من بود و دوست نداشتم جایی باشه که براش مثل یه قفس است ......}

^{( نمی دونم کسی غربت را تجربه کرده یا نه ولی خیلی سخته )}

^{خیلی دوست داشتم پیشرفت کنم و به هر چی که آرزومه برسم برای همین بسختی کار می کردم و بعد دانشگاه یه راست می رفتم رستوران و تا آخر شب کار می کردم و یه مقدار از پولامو می فرستادم ایران و بقیشو پس انداز می کردم و یه مقدارییشو هم خرج می کردم و یکی از بزرگترین آرزوهام داشتن پمپ بنزینی اختصاصی بود و دوست داشتم دیر یا زود به این آرزوم برسم و می دونستم خواستن توانستن است و من هم آرزوم فقط همین بود .}

^{توی دانشگاه خیلی سختگیری می کردند و مجبور بودم تو کلاس شیش دانگ حواسمو جمع درس کنم و خوب یاد بگیرم تا بتونم سر امتحان نمره ی خوبی بگیرم .}

^{حالم از استادام بهم می خورد و یه کم مرام و معرفت اساتید ایران را نداشتند و یه نیم نمره هم حال نمی دادند و انگار نمره اگه می دادند می مردند و خدایی دم استاد جاودان گرم و این استاد ها باید می اومدند دوره ی مرام و معرفت پیش استاد جاودان یاد می گرفتند و به قول داداش رضا کمرنگ حال می دادند .....}

^{ولی یه کم که گذشت فهمیدم اینا دوست دارند دانشجویانی تحویل جامعه بدند که واقعا بار علمیشون زیاده .}

^{کم کم داشتیم درسارو پاس می کردیم و به پایان مدرک گرفتنمون چیزی نمونده بود .....}